Intro - Breeze, Denov

Alguns de vocês devem tá se perguntando:

«Uê, mas Denov não disse que ia parar?»

É, eu disse

Mas muita gente se incomodou

Muita gente se entristeceu

Muita gente reclamou

E, provavelmente, você já sentiu que algo que você gostava muito

Ou até amava

Não tá mais sob seu alcance

É foda, né, mano

Dá vontade de voltar no tempo

E reviver tudo e aproveitar cada segundo

De refazer tudo direito

Consertando cada erro

Compreendendo o que era importante sendo o que era

Sem julgamentos

Nós que tanto cobramos atitudes de outras pessoas

Será que nós tomamos as atitudes que tanto cobramos?

Nós que cobramos tanto a vida

Será que a gente tem feito a nossa parte?

A vida é uma experiência individual

O que te deixa sensível

Talvez não seja o que sensibilize outra pessoa

Mas isso não quer dizer que ela não se importa

Ou que não sente nada em relação a você

Estamos aqui cada um sendo sua mais pura e singular essência

Cada um fazendo o seu papel diante disso tudo

Somos transitórios como tudo nesse mundo de sonho

Aproveite e contemple

Tudo como é

Porque a vida é um sopro

E o sorriso que está por aqui hoje

Talvez não esteja aqui amanhã

Somos poeira

Somos passageiros

E no final de tudo

A vida vai ser uma coleção

Do que a gente tem vivido

A gente tem vivido da melhor forma?

A gente tem reagido da melhor forma

As coisas que as outras pessoas tem feito por nós?

Sommigen van jullie vragen zich misschien af:

'Eh, maar zei Denov niet dat hij zou stoppen?'

En ik zei

Maar veel mensen hadden er last van

Veel mensen waren bedroefd

veel mensen klaagden

En waarschijnlijk voelde je al dat iets dat je erg leuk vond

of zelfs geliefd

Het is niet langer binnen uw bereik

Het is verdomme, huh, bro

Geeft je zin om terug in de tijd te gaan

En alles herbeleven en genieten van elke seconde

Alles opnieuw goed doen

elke fout herstellen

Begrijpen wat belangrijk was, zijn wat was

Geen oordeel

Wij die zoveel houdingen van andere mensen eisen

Nemen we de houding aan die we zo veel eisen?

Wij die zoveel vragen voor het leven

Hebben we ons deel gedaan?

Het leven is een individuele ervaring

Wat maakt je gevoelig?

Misschien is het niet wat een andere persoon gevoelig maakt

Maar dat betekent niet dat het haar niets kan schelen

Of dat hij niets voor je voelt

We zijn hier, elk is hun puurste en unieke essentie

Ieder speelt zijn rol in het aangezicht van dit alles

We zijn van voorbijgaande aard zoals al het andere in deze droomwereld

Geniet en denk na

alles zoals het is

Omdat het leven een adem is

En de glimlach die hier vandaag is

Misschien niet hier morgen

we zijn stof

wij zijn passagiers

En aan het einde van alles

Het leven zal een verzameling zijn

Waar we van hebben geleefd

Hebben we op de beste manier geleefd?

We hebben op de beste manier gereageerd

De dingen die andere mensen voor ons hebben gedaan?