My Buddy - Brazos

My buddy, out on the train tracks

He is a friend somehow

I don’t know how

We used to spend

(we used to spend) our time together

That is a reason to be friends

We used to spend our time together

The women of the street bring their carts to the center of town

The clatter, the mouth

The bark of an old market

Bare fruit

My friend he strolls about for the ripest one

The taste on his tongue

All the pleasures of the earth

Stop and ask him what he wants

He can’t tell you, but

He can hold you like a scale

The station is an empty hall is an empty ride

I call it mine

The nose remembers

The smell of old graffiti

The end of conversations

The waiting in silence

And my buddy, out on the train tracks

He is smiling back

Through the window of an old passing subway car

I beckon him and he tips his brow

As if to say somehow he remembers too

Stop and ask him what he wants

He can’t tell you, but

I see the ribbon on his sleave

And we look the same

So we’re going round again

We are laughing upset

We are moving the halls with colorful figures

And stray dogs

And movie light flickers

Mijn maat, op de treinrails

Hij is op de een of andere manier een vriend

Ik weet niet hoe

Vroeger gaven we uit

(we brachten) onze tijd samen door

Dat is een reden om vrienden te zijn

We brachten onze tijd samen door

De vrouwen van de straat brengen hun karren naar het centrum van de stad

Het gekletter, de mond

De schors van een oude markt

Kale vrucht

Mijn vriend, hij slentert rond voor de rijpste

De smaak op zijn tong

Alle geneugten van de aarde

Stop en vraag hem wat hij wil

Hij kan het je niet vertellen, maar

Hij kan je vasthouden als een weegschaal

Het station is een lege hal is een lege rit

Ik noem het de mijne

De neus onthoudt

De geur van oude graffiti

Het einde van gesprekken

Het wachten in stilte

En mijn vriend, op de treinrails

Hij lacht terug

Door het raam van een oude passerende metro

Ik wenk hem en hij fronst zijn voorhoofd

Alsof hij het zich op de een of andere manier ook herinnert

Stop en vraag hem wat hij wil

Hij kan het je niet vertellen, maar

Ik zie het lint aan zijn mouw

En we zien er hetzelfde uit

Dus we gaan weer rond

We lachen van streek

We verplaatsen de gangen met kleurrijke figuren

En zwerfhonden

En het filmlicht flikkert