Day Glo - Brazos

Day Glo,

Chrome window,

Shapes in the clouds,

the hungry shoosh for miles around,

upstream, jumpin' out of the water,

gills in the air,

I got many people to thank,

but I can’t write letters,

I can’t write letters.

My friends on the edge of the old graveyard,

they sit on an old grey porch,

and watch foxes play,

and juggle wine,

the kind of wine that you don’t mind spillin',

that you don’t mind spillin'.

Well I fill out the forms and I make my death come slowly.

One at a time some kind of record unrollin'.

«You best begin sometime», she said, «but you can’t start until you’re ready».

()?

controlled,

somehow bowed her fingernails, eyelashes and all the essential parts.

We talk about dreams a lot.

She reads our fortunes out loud,

I think it’s funny and I go stay with her,

and I go stay with her,

and I don’t mind dyin',

when I make love to her,

to her, to her.

Day Glo.

Under a wall of sound,

a riverbed of clay,

the distance between us stays,

close, but not close,

far, but not too far,

away.

Close, but not close,

far, but not too far,

away.

Day Glo.

Dag Glo,

Chrome-venster,

Vormen in de wolken,

de hongerige shoosh in de wijde omtrek,

stroomopwaarts, uit het water springend,

kieuwen in de lucht,

Ik heb veel mensen te bedanken,

maar ik kan geen brieven schrijven,

Ik kan geen brieven schrijven.

Mijn vrienden aan de rand van het oude kerkhof,

ze zitten op een oude grijze veranda,

en vossen zien spelen,

en jongleren met wijn,

het soort wijn waarvan je het niet erg vindt om te morsen,

dat je het niet erg vindt om te morsen.

Nou, ik vul de formulieren in en ik laat mijn dood langzaam komen.

Een voor een wordt er een soort plaat uitgerold.

«Je kunt maar beter een keer beginnen», zei ze, «maar je kunt pas beginnen als je er klaar voor bent».

()?

gecontroleerd,

op de een of andere manier boog haar vingernagels, wimpers en alle essentiële onderdelen.

We praten veel over dromen.

Ze leest onze fortuinen hardop voor,

Ik vind het grappig en ik ga bij haar logeren,

en ik ga bij haar blijven,

en ik vind het niet erg om dood te gaan,

als ik de liefde met haar bedrijf,

voor haar, voor haar.

Dag Glo.

Onder een muur van geluid,

een rivierbedding van klei,

de afstand tussen ons blijft,

dichtbij, maar niet dichtbij,

ver, maar niet te ver,

weg.

Dichtbij, maar niet dichtbij,

ver, maar niet te ver,

weg.

Dag Glo.