e.d. Mikrofons - BrainStorm

Kad es bij' maķenīt jaunāks

Vēl jaunāks kā tagad tu

Es rautin rāvos dziedāt

Lai visi to zinātu

Tad nejauši satiku mikrofonu

Viņš teica: «Klau!

Nāc pie manis!

Tu vari dziedāt savā aizgaldē

Bet es to izplatīšu pasaulē.»

Es teicu: «Labi!

Līko!

Tas der!

Tas iet krastā!»

Pāris dienas vēlāk

Es prasu: «Kāpēc nekas nenotiek?

Es tikai dziedu, dziedu un dziedu

Bet nevienu tas neinteresē.»

Un viņš teica: «Klau!

Mazliet pacieties!»

Es ciešos, ciešos, ciešos

Vai tikai mani negrib piečakarēt

Tad es cietos

(Vai tik tu kaut ko nelaid garām? Pats nožēlosi!)

Es varu ciesties dienu vai divas

Es varu gaidīt, kad lidos tā

Bet mikrofons sola un sola, un sola

Bet solītais nepildās

Un tad es teicu: «Man līdz kaklam!

Ē!

Mikrofons pīīīīī»

Toen ik jonger was

Nog jonger dan je nu bent

ik zuchtte

Laat iedereen weten

Toen ontmoette ik per ongeluk de microfoon

Hij zei: "Luister!

Kom naar me toe!

Je kunt zingen in je pen

Maar ik zal het in de wereld verspreiden.”

Ik zei: "Oké!

Vloek!

Het past!

Het gaat aan land!”

Een paar dagen later

Ik vraag: "Waarom gebeurt er niets?

Ik zing, zing en zing gewoon

Maar het boeit niemand."

En hij zei: Lo!

Geef me een aai! »

Ik sluit, sluit, sluit

Wil je me niet gewoon ophangen?

Toen heb ik geleden

(Mis je iets niet? Je krijgt er zelf spijt van!)

Ik kan een dag of twee lijden

Ik kan wachten tot het vliegt

Maar de microfoon belooft en belooft, en belooft

Maar de beloftes worden niet nagekomen

En toen zei ik: "Naar mijn nek!

eh!

Microfoon in de dobbelsteen »