So Nicht - Boxhamsters

Traurig stehst du hier und wartest auf ein «»

Der Vogel ist nun fort, wie das meistens wohl so ist

Die hohen, schwarzen Wände jagen dir nur Schrecken ein

Und öffnet sich ein Fenster, hörst du nur Kinder schrei’n

Ich werde nie zu viel für all das schuften

Nur viel zu viele lassen sich auf so was ein

So tragen die am Schluss die ganzen Kosten

Ich habe lang genug gelernt allein zu sein!

Was ist wohl gescheh’n hast du es etwa nur geträumt?

Menschenmassen auf dem Bildschirm, doch davon ist keiner dein Freund

Du sammelst deine Sorgen, klebst sie in Briefmarkenalben ein

Doch wie soll man nur ruhig schlafen, wenn dauernd Briefmarkenalben schrei’n?

Es war ein Amusement, doch leider weiß ich nicht, wie man das schreibt…

Trotzdem pfeift es aus dem Bad, obwohl nichts mehr als die Erinnerung bleibt

Du kannst es nicht vergessen — es ist als wär' es grad' gescheh’n

Und denkst an deine Lady, wirst du sie jemals wiederseh’n?

Helaas sta je hier en wacht je op een «»

De vogel is nu verdwenen, zoals gewoonlijk het geval is

De hoge, zwarte muren schrikken je gewoon af

En als er een raam opengaat, hoor je alleen maar kinderen gillen

Ik zal hier nooit te hard voor werken

Veel te veel bemoeien zich met zoiets

Zij dragen dus uiteindelijk alle kosten

Ik heb lang genoeg geleerd om alleen te zijn!

Wat is er gebeurd, heb je het gewoon gedroomd?

Menigten op het scherm, maar geen van hen zijn je vrienden

Je verzamelt je zorgen, plakt ze in postzegelalbums

Maar hoe moet je vredig slapen als postzegelalbums constant schreeuwen?

Het was amusement, maar helaas weet ik niet hoe ik het moet spellen...

Toch fluit het uit de badkamer, al blijft er niets anders over dan de herinnering

Je kunt het niet vergeten - het is alsof het net is gebeurd

En denk aan je dame, zie je haar ooit nog terug?