Laternenlied - Boxhamsters

Viele Kinderaugen fragen

Es ist kalt in den Novembertagen

Im Zug Laternen durch den Nebel gleiten

Und ganz da vorne sehen ich ihn reiten

Bleib' ich stehn und mir wird klar

Wer ich selber einmal war

Ist an der Zeit mit jenen so zu teilen

Die all die Jahre tapfer bei ihm weilen

Verneigt vor Kreuzen und vor seinen Damen

Ihr wisst es schon — wir nennen keine Namen

Zieht er sein Schwert am Mikrofon

Und er zerteilt sein Maillot Jaune

Veel kinderogen vragen

Het is koud in novemberdagen

Lantaarns glijden door de mist in de trein

En verderop zie ik hem rijden

Ik sta stil en het wordt me duidelijk

wie ik vroeger was

Het is tijd om te delen met dat soort mensen

Die al die jaren dapper bij hem blijven

Gebogen voor kruisen en voor zijn dames

U weet het al - we zullen geen namen noemen

Hij trekt zijn zwaard op de microfoon

En hij splitst zijn gele maillot