C&R Interlúdio II - BK

Existem dois tipos de reis, certo?

Os reis tiranos e os que servem como exemplo pro povo

Você está preparado pra ser qual deles?

Sabendo que os dois sempre morrem no final

Tudo acaba, nada é eterno

Eu nem sei qual é seu nome, mas é isso que cê quer?

Há vários dias tendo vários pesadelos

Essa merda foi algum tipo de aviso

Se eu entendesse, ainda estaria vivo

Tava escaldado, mas eu tive pouco zelo

Acordo e não acredito na cena

Quantos mortos, muito sangue, tudo em chamas

Escuto baixo a voz da morte que me chama

E lá de longe eu vi que o ceifador acena

Meus soldados morreram, os que não morreram pularam, traíram

Os que correram nas costas tomaram, perdi meu «braço», fui pra guerra com o que

me restou

Com as armas que tenho, só pra rir da cara do medo, viver como um rei,

morrer como um rei

Eu sei que mexi com poderes e eles viriam me buscar

Vê legal, to cercado, ferido, cansado, preciso de abrigo, preparo o meu contra

ataque

A toa, o inimigo pesado, eu tava preparado, mas acho que fui sabotado, traído,

cuspido, humilhado

Será que não fui um bom rei, ou despertei inveja demais, dos meus rivais,

dos meus iguais?

Será o início da tal maldição… mas vou voltar, mais brabo do que pensam

Er zijn twee soorten koningen, toch?

De tirannieke koningen en degenen die als voorbeeld dienen voor het volk

Ben jij klaar om een ​​van hen te zijn?

Wetende dat de twee uiteindelijk altijd dood gaan

Alles eindigt, niets is eeuwig

Ik weet niet eens hoe je heet, maar is dat wat je wilt?

Enkele dagen geleden meerdere nachtmerries gehad

Die shit was een soort waarschuwing

Als ik het begreep, zou ik nog leven

Ik was gebroeid, maar ik had weinig ijver

Ik word wakker en ik geloof het tafereel niet

Hoeveel doden, veel bloed, alles in brand

Ik hoor de stem van de dood die me zacht roept

En van ver zag ik de maaier wenken

Mijn soldaten stierven, degenen die niet stierven sprongen, verraden

Degenen die op de rug renden, namen het, ik verloor mijn «arm», ik ging ten strijde met wat

ik heb verlaten

Met de wapens die ik heb, gewoon om te lachen om het gezicht van angst, leef als een koning,

sterf als een koning

Ik weet dat ik met krachten heb geknoeid en ze zouden me komen halen

Zie er cool uit, ik ben omringd, gewond, moe, ik heb onderdak nodig, ik bereid de mijne voor tegen

aanval

Voor niets, de zware vijand, was ik voorbereid, maar ik denk dat ik werd gesaboteerd, verraden,

spuugde, vernederd

Was ik geen goede koning, of wekte ik te veel jaloezie bij mijn rivalen,

van mijn leeftijdsgenoten?

Het zal het begin zijn van zo'n vloek... maar ik kom terug, bozer dan je denkt