Pan - Ben Mazué

J'écourte souvent mes travaux lourds

Pour l'écouter m’chanter les tours

Que peuvent jouer les jolies filles

Au détour d’un sourire, ma bouche

Sur son cou, j’aspire, on se couche

Et ma peau vient la couvrir

Avec ou sans habits des collants que j’oublie

À la plus courte étendue de tissu

Même en chemise de nuit

J’dois dire que ses sorties de lit

Le matin ne m’ont jamais déçu

Avant de prier pour que tu ne me quittes pas

Je profite encore un peu de tes bras

Avant de prier pour que tu ne partes jamais

J’essaye de réduire la liste des regrets, des regrets

On ne sait jamais l’issue vraiment

Autant ne pas s’user souvent

À dire que l’un a des suçons

Pousser le vice à demander comment

À penser honnêtement qu’on est assez charmant

Pour changer de bord

Frisson puis fusion

Friction puis fission

Finir en scission

Le tourbillon charrie sa part de peine

Puis de regrets qui avec le temps

Finiront par trouver la haine

Mon amour, mon tourbillon, le tour de ma raison

Le leurre que je ne cesse de viser

Ma lueur, ma devise, mon sauveur, ma balise

Oh mon amour, mon tourbillon, le tour de ma raison

Le leurre que je ne cesse de viser

Ma lueur, ma devise, mon sauveur, ma balise

On finira par avoir assez de photos qu’on colle

Assez de fonds d'écran d'école de notre idylle

On pourra dire qu’on s’est marré, qu’on s’est planté

Qu’on aurait pu, peut-être même dû se quitter

Finalement faudra d’la chance pour que l'évidence

À l’heure des bilans soit nos belles connivences

Mon amour, mon tourbillon, le tour de ma raison

Le leurre que je ne cesse de viser

Ma lueur, ma devise, mon sauveur, ma balise

Oh mon amour, mon tourbillon, le tour de ma raison

Le leurre que je ne cesse de viser

Ma lueur, ma devise, mon sauveur, ma balise

Ik verkort vaak mijn zware werk

Om hem de trucs voor mij te horen zingen

Wat kunnen mooie meisjes spelen?

Bij de bocht van een glimlach, mijn mond

Op haar nek, ik zuig, we gaan naar bed

En mijn huid komt om het te bedekken

Met of zonder kleding panty's die ik vergeet

Tot het kortste stuk stof

Zelfs in een nachtjapon

Ik moet zeggen dat hij uit bed komt

Ochtenden laten me nooit in de steek

Voordat ik bid dat je me niet verlaat

Ik geniet nog steeds een beetje van je armen

Voordat ik bid dat je nooit weggaat

Ik probeer de lijst met spijt, spijt te verkleinen

Je weet nooit echt de uitkomst

Kan net zo goed niet vaak verslijten

Om te zeggen dat iemand zuigzoenen heeft

Ondeugd vragen hoe?

Om eerlijk te denken dat we mooi genoeg zijn

Van kant wisselen

Chill dan smelten

Wrijving dan splijting

Eindig in split

De wervelwind draagt ​​zijn deel van de pijn

Dan van spijt die na verloop van tijd

Zal uiteindelijk de haat vinden

Mijn liefde, mijn wervelwind, de spin van mijn reden

Het kunstaas waar ik naar blijf streven

Mijn gloed, mijn motto, mijn redder, mijn baken

Oh mijn liefde, mijn wervelwind, de truc van mijn reden

Het kunstaas waar ik naar blijf streven

Mijn gloed, mijn motto, mijn redder, mijn baken

We zullen uiteindelijk genoeg foto's hebben die we plakken

Genoeg schoolbehang van onze romance

We kunnen zeggen dat we plezier hadden, dat we het verpesten

Dat we uit elkaar hadden kunnen gaan, misschien zelfs hadden moeten scheiden

Uiteindelijk zal er geluk nodig zijn voor het voor de hand liggende

Op het moment van de balansen, wees onze mooie collusies

Mijn liefde, mijn wervelwind, de spin van mijn reden

Het kunstaas waar ik naar blijf streven

Mijn gloed, mijn motto, mijn redder, mijn baken

Oh mijn liefde, mijn wervelwind, de truc van mijn reden

Het kunstaas waar ik naar blijf streven

Mijn gloed, mijn motto, mijn redder, mijn baken