Specchi riflessi - AUDIO 2

Non puoi ferirmi più

Adesso che non sei

Più dentro ai sogni miei, non puoi

Amica mi ritorni

Se vuoi, sbarrando i limiti

Non senza inibizioni che sciolgo ormai

Ah, io e te, come siamo andati d’accordo non so più

Noi due specchi in contro riflessi, ma lontani

In un gioco di intermittenze e di vuoti strani

Sospesi in aria allo stesso piano

Come due palloni di gas con uno spillo in mezzo

E tenuti in volo da un vento costante e lento

Che ad un primo cambio di verso li scappi, così

Da un lato e dall’altro

Io non vorrei che tu

Gettassi ancora idee

Con fiumi di parole, per noi

Io non direi che sia

Difficile così, com'è

Ma lo sarebbe certo, se fosse qui

Ah, io e te, ma che tempo abbiamo lasciato non sono più

Noi, due oasi in un deserto di allergie

Con di tanto in tanto miraggi di poesie

Presi dal vento allo stesso modo

Con la sabbia che dalle dune ci viene incontro

Ed all’acqua limpida e chiara rapisce il posto;

Noi, un gusto perso nel tempo, un odore che poi

Con l’aria se ne va

Je kunt me geen pijn meer doen

Nu je dat niet bent

Verder in mijn dromen kan dat niet

Vriend, kom bij me terug

Als je wilt, de grenzen overschrijden

Niet zonder remmingen die ik nu oplos

Ah, jij en ik, hoe we met elkaar omgingen weet ik niet meer

Wij tweeën spiegelen tegen reflecties, maar afstandelijk

In een spel van onderbrekingen en vreemde leegtes

Op dezelfde verdieping in de lucht gehangen

Als twee gasballonnen met een speld in het midden

En in de vlucht gehouden door een constante en langzame wind

Dat je bij de eerste richtingsverandering zo wegrent

Aan de ene kant en aan de andere kant

Ik wil je niet

Nog steeds ideeën aan het gooien

Met rivieren van woorden, voor ons

Ik zou niet zeggen dat het zo is

Hoe moeilijk ook

Maar dat zou hij zeker zijn, als hij hier was

Ah, jij en ik, maar de tijd die we nog hebben is voorbij

Wij, twee oases in een woestijn van allergieën

Met af en toe luchtspiegelingen van poëzie

Gevangen door de wind op dezelfde manier

Met het zand dat ons vanuit de duinen tegemoet komt

En vanuit het heldere en heldere water betovert het de plaats;

Wij, een smaak verloren in de tijd, een geur die toen

Het vertrekt met de lucht