Guidare con te - AUDIO 2

Giallo come il sole del mattino oppure verde un po'

Acidino un colore devi scegliere

Queelo che tu pensi possa andare in base al look e

Poi pensare se il tuo umore e' da gradire

Prima non avevo detto niente per distru

Ggerti la

Mente altisonanti sconce dicerie Credi sempre che siano fondate rigogliose gia'

Fiorite nell’immensita' del mare

Come un’alga io ti eviterei

Anche se da sempre tu morire mi fai

Sai e' come guidare con te

Un deltaplano lassu'

Senza ne' cielo ne' terra percio'

La dimensione non ho

Hai troppa prudenza anche tu

Allegra pazienza non piu'

Sento che rompe le ore un suono

Tra mille note che ho

Chi non ha paura di soffrire e' un falso' un vile o un insensibile che svende

la sua anima

Per timore di surrealismi vive solo di fantasmi che riecheggiano nell’aria

Io avrei la chiave del mistero vedo da lontano un

Vano tentativo di sorprenderla

Poi trovo una toppa arrugginita tu che sei poco

Oleata, ruvida un po' troppo antica

Per amore io ti alienerei

Un marziano in condominio come non mai

Sai e' come guidare con te

Un deltaplano lassu'

Senza ne' cielo ne' terra percio'

La dimensione non ho

Hai troppa prudenza anche tu

Allegra pazienza non piu'

Sento che rompe le ore un suono

Tra mille note che ho

Sulle variegate smentite

Su fatti e parole scontate che cadono giu'

Ma devo dirti sai e' come guidare con

Te…

Geel als de ochtendzon of lichtgroen

Acidino een kleur die je moet kiezen

Wat u denkt dat zou kunnen gaan op basis van het uiterlijk en

Denk er dan over na of je humeur aardig gevonden moet worden

Ik had nog niets gezegd om te vernietigen

Daar komen

Geestig klinkende vuile geruchten Geloof altijd dat ze al rijkelijk gefundeerd zijn

Bloei in de onmetelijkheid van de zee

Net als zeewier zou ik je vermijden

Zelfs als je me altijd hebt laten sterven

Weet je, het is alsof je met je meerijdt

Een deltavlieger daarboven

Zonder lucht of aarde dus

Ik heb de maat niet

Jij bent ook te voorzichtig

Vrolijk geduld niet meer

Ik hoor een geluid dat de uren doorbreekt

Onder de duizend briefjes die ik heb

Iedereen die niet bang is om te lijden, is een nep, een lafaard of een ongevoelige die verkoopt

zijn ziel

Uit angst voor surrealisme leeft hij alleen van geesten die in de lucht weerklinken

Ik zou de sleutel tot het mysterie hebben, zie ik van een afstand

Een vergeefse poging om haar te verrassen

Dan vind ik een roestige plek, je bent niet genoeg

Geolied, ruw, iets te oud

Voor de liefde zou ik je vervreemden

Een marsmannetje in een condominium als nooit tevoren

Weet je, het is alsof je met je meerijdt

Een deltavlieger daarboven

Zonder lucht of aarde dus

Ik heb de maat niet

Jij bent ook te voorzichtig

Vrolijk geduld niet meer

Ik hoor een geluid dat de uren doorbreekt

Onder de duizend briefjes die ik heb

Over de verschillende ontkenningen

Op feiten en voor de hand liggende woorden die naar beneden vallen

Maar ik moet je zeggen, weet je, het is net als autorijden met

U…