Атлантида - Atlantida Project

Струи дождя, бесконечные мачты

Тесно слились в ожидании шторма

На обречённые части конструктора

Стаи акул любовались покорно

Маяк серебристым свеченьем

выхватывал сердцебиение

существ, ощущавших свободу,

им было плевать на погоду.

Земля уходила под воду

согласно законам природы,

жильцы интегральной планеты

смотрели сквозь пальцы на это.

Серебрятся грани чёрной карусели

В водовороты канули триеры

В жерло океана опустилась эра,

Вёслами сцепиться корабли успели.

Маяк серебристым свеченьем

выхватывал сердцебиение

существ, ощущавших свободу,

им было плевать на погоду.

Земля уходила под воду

согласно законам природы,

жильцы интегральной планеты

смотрели сквозь пальцы на это.

Утром после шторма отползли туманы,

Вынув океана ровную поверхность.

Блики силуэта сказочного флота

С берега сквозь дымку вдруг заметил кто-то.

Маяк серебристым свеченьем

выхватывал сердцебиение

существ, ощущавших свободу,

им было плевать на погоду.

Земля уходила под воду

согласно законам природы,

жильцы интегральной планеты

смотрели сквозь пальцы на это.

Regenstralen, eindeloze masten

Nauw samengevoegd in afwachting van de storm

Op de gedoemde delen van de ontwerper

Zwermen haaien gedwee bewonderd

Vuurtoren met een zilverachtige gloed

greep een hartslag

wezens die zich vrij voelen

ze gaven niet om het weer.

De aarde ging onder water

volgens de wetten van de natuur

bewoners van de integrale planeet

het over het hoofd gezien.

De randen van de zwarte carrousel zijn verzilverd

De triremen zijn verzonken in de draaikolken

Een tijdperk is neergedaald in de monding van de oceaan,

De schepen slaagden erin om met roeispanen te worstelen.

Vuurtoren met een zilverachtige gloed

greep een hartslag

wezens die zich vrij voelen

ze gaven niet om het weer.

De aarde ging onder water

volgens de wetten van de natuur

bewoners van de integrale planeet

het over het hoofd gezien.

In de ochtend, na de storm, kroop de mist weg,

Het vlakke oppervlak van de oceaan uitschakelen.

Schittering van het silhouet van een fantastische vloot

Vanaf de kust, door de nevel, merkte iemand het plotseling op.

Vuurtoren met een zilverachtige gloed

greep een hartslag

wezens die zich vrij voelen

ze gaven niet om het weer.

De aarde ging onder water

volgens de wetten van de natuur

bewoners van de integrale planeet

het over het hoofd gezien.