Illusions - Arwen

I am a lonely man

That lives in a strange labyrinth

I don’t know how I can scape

I am a living statue laying in a bed

Only my mind wants to abandom this jail

I am a tired woman

Full of constant pain because her loved

Wants to see her dead

I am the the boy that lost his eyes

And the one that forget his voice

I only want to remain

Talking with solitude and to never return

I need to feel, I can breathe

And my sad heart is free again

This world isn’t for me

So I search other place wherever I can dream

Outside reality with my own fantasy

We are shadows of the great filth

That the hungry made victims of his evil game

We are soldiers of fortune far away from home

Marching near the fear to a wrong war

We are helpless angels slaves of

Pleasure that let their own bodies

In hands of the devil

We’re the children of poverty

And elders of agony

Ik ben een eenzame man

Dat leeft in een vreemd labyrint

Ik weet niet hoe ik kan scapen

Ik ben een levend standbeeld dat in een bed ligt

Alleen mijn geest wil deze gevangenis verlaten

Ik ben een vermoeide vrouw

Vol met constante pijn omdat ze van hield

Wil haar dood zien

Ik ben de jongen die zijn ogen verloor

En degene die zijn stem vergeet

Ik wil alleen blijven

Praten met eenzaamheid en om nooit meer terug te keren

Ik moet voelen, ik kan ademen

En mijn droevige hart is weer vrij

Deze wereld is niet voor mij

Dus ik zoek een andere plaats waar ik kan dromen

Buiten de realiteit met mijn eigen fantasie

We zijn schaduwen van de grote vuiligheid

Dat de hongerigen slachtoffers maakten van zijn kwaadaardige spel

We zijn soldaten van fortuin ver weg van huis

Marcheren in de buurt van de angst naar een verkeerde oorlog

We zijn hulpeloze engelen, slaven van

Plezier dat hun eigen lichaam laat

In handen van de duivel

Wij zijn de kinderen van armoede

En ouderen van doodsangst