Тает снег - Арда

Тает снег, а лед в Твоих глазах

Прозрачной пустотой…

Был бы солнцем, но не смог согреть

Траву для нас с тобой.

Звал тебя, но крик тонул,

Крылья не давал раскрыть.

Я взлетал и шел ко дну,

Умирал не в силах жить…

Знаю я: вместе нам не быть,

Прости, ведь ты из света,

Я из тьмы…

Словно болью из вне

Теряю навсегда.

Смою кровью своей

И не вернуть назад,

Нет…

Свет погас, но в темноте

Мне не найти твои слова.

Прошептал, и белой тенью

В небе вспыхнула звезда.

Тает снег, а лед в глазах

Мне уже не растопить.

Твоё имя на губах.

Умираю, чтобы жить…

Знаю я: вместе нам не быть,

Прости, ведь ты из света,

Я из тьмы…

Но нельзя сердцу изменить,

Любить, цены не зная той любви…

De sneeuw smelt en het ijs zit in je ogen

transparante leegte...

Zou de zon zijn, maar kon niet opwarmen

Gras voor jou en mij.

Ik belde je, maar de kreet verdronk,

Wings lieten niet toe om te openen.

Ik vertrok en ging naar de bodem,

Hij stierf niet in staat om te leven...

Ik weet het: we kunnen niet samen zijn,

Het spijt me, want je komt uit het licht,

ik kom uit de duisternis...

Zoals pijn van buitenaf

Voor altijd verliezen.

Wassen met mijn bloed

En niet terug te keren

Niet…

Het licht ging uit, maar in de duisternis

Ik kan je woorden niet vinden.

Fluisterde, en een witte schaduw

Een ster flitste aan de hemel.

De sneeuw smelt en het ijs zit in de ogen

Ik kan niet meer smelten.

Uw naam op de lippen.

Doodgaan om te leven...

Ik weet het: we kunnen niet samen zijn,

Het spijt me, want je komt uit het licht,

ik kom uit de duisternis...

Maar je kunt je hart niet veranderen

Liefhebben zonder de prijs van die liefde te kennen...