Первая зима - Арда

Во тьме лишь хлопья снега

И мокрый ветер за спиной

Меня изводит и терзает.

И бездна вместо неба

Уходит ввысь над головой,

А все живое исчезает.

Холод и лед сковал меня со всех сторон

Она всесильна…

Уже не видно света

И сгорела новая звезда

Оставив лишь свое дыханье.

Пусть ветром и огнем душа

Теперь не станет никогда

Расправив крылья на прощанье.

Только не ждет никто и не вернуть назад

Она пришла…

Ночь, белой тишиной опустилась на спящие дома.

Прочь унесла с собой бесконечность сна, первая зима…

Холод и лед сковал меня со всех сторон

Она всесильна…

Только не ждет никто и не вернуть назад

Она пришла…

In de duisternis alleen sneeuwvlokken

En de natte wind erachter

Het put me uit en kwelt me.

En de afgrond in plaats van de lucht

Gaat boven je hoofd

En alle levende dingen verdwijnen.

Kou en ijs bonden me van alle kanten vast

Ze is almachtig...

Je kunt het licht niet meer zien

En een nieuwe ster is opgebrand

Laat alleen je adem over.

Laat de wind en het vuur van de ziel

Nu zal nooit zijn

Je vleugels spreiden om afscheid te nemen.

Alleen niemand wacht en keert niet terug

Ze kwam…

Nacht, witte stilte viel over de slapende huizen.

Het nam de oneindigheid van slaap weg, de eerste winter ...

Kou en ijs bonden me van alle kanten vast

Ze is almachtig...

Alleen niemand wacht en keert niet terug

Ze kwam…