Мелькор - Арда

День превратится в ночь

Кровью достав до дна

Имя не опорочь

Дав мне сойти с ума

Ведь я лишь безумец, безумцем рожден

Для того чтоб дорогу освободить

Тем кто следом пройдёт

За мной…

Были ли правдой победы, я не знал.

Стонут холодные ветры между скал.

Значит, дано судьбой, словно птицей лететь

В пустоту.

И не боясь за собой привести страх и тьму.

И вот идёт, словно небо стонет.

Меня зовёт, но я проклят…

Сон, лишь сон, казалось мне

Только открыв глаза, вновь вижу свет.

Может быть я не прав, а все правы.

Сон, лишь сон, и нет Земли

Арда…

De dag wordt nacht

De bodem bereiken met bloed

Belast de naam niet

Laat me gek worden

Ik ben tenslotte maar een gek, geboren als een gek

Om de weg vrij te maken

Voor degenen die volgen

Volg mij…

Of de overwinningen waar waren, wist ik niet.

Koude wind kreunt tussen de rotsen.

Dus, gegeven door het lot, als een vogel om te vliegen

In de leegte.

En niet bang zijn om angst en duisternis achter je te laten.

En zo gaat het, alsof de lucht kreunt.

Roept me, maar ik ben vervloekt...

Een droom, gewoon een droom, leek het mij

Als ik mijn ogen open, zie ik het licht weer.

Misschien heb ik het mis, maar iedereen heeft gelijk.

Een droom, alleen een droom, en er is geen aarde

Arda…