Без ответа - Арда

Чуть слышно, по краю, каждый шаг лишь эхом летит проч…

Не вижу, но знаю, ты зовёшь меня за собой в ночь…

Лишь волны, о камни, их слова мне кажутся сном, но Я помню мечтами не вернуть, всё равно…

Даже ветер мне не даст ответ, вдаль уносит высота,

Но чем выше, том больнее свет, Свет который я искал…

В час, когда глаза укроет снег, здесь только ты Мне кажешься живой.

Вечность плачет в белой тишине — но звёзды чисты,

Как звёзды надо мной…

Твой голос прозрачен, только взгляд слеп.

Нельзя мне иначе, я дошёл до конца

Нет, даже ветер мне не даст ответ…

Nauwelijks hoorbaar, langs de rand, elke stap echoot alleen maar weg...

Ik zie het niet, maar ik weet dat je me roept om je te volgen tot diep in de nacht...

Alleen golven, oh stenen, hun woorden lijken me een droom, maar ik herinner me dat dromen toch niet kunnen terugkeren ...

Zelfs de wind geeft me geen antwoord, de hoogte voert me mee,

Maar hoe hoger, hoe pijnlijker het licht, het licht dat ik zocht...

Op het uur dat de ogen bedekt zijn met sneeuw, lijkt mij alleen jij hier levend.

De eeuwigheid huilt in witte stilte - maar de sterren zijn puur,

Zoals de sterren boven mij...

Je stem is transparant, alleen je ogen zijn blind.

Ik kan niet anders, ik heb het einde bereikt

Nee, zelfs de wind geeft me geen antwoord...