The Pilgrimage - Årabrot

Kubla Kahn swooned and fixed his stare upon the dome his dreams created

All the while demon lovers sang of mount Abora and wailed under waning moon

All the while I was juxtaposed the instinct of life and death

And threefold circles were woven around

In clusters jarring seeds impinge on Kubla’s works

And the skeptical chemist is forever in doubt

Of the portents of doom and misfortune written on the wall

If you were to die today where would you spend eternity

Mene, mene, mekel, upharsin

I wish I could say that it just left completely but, no there are times where I

still do have the old compulsions.

I was branching out that’s when the

cannibalism started.

Eating of the heart and the arm muscle.

It was a way of

making me feel that they were a part of me.

At first it was just curiosity,

and then it became compulsive.

Then I tried to keep the person alvie by

inducing a zombie like state.

By injecting, first a dilute acid solution in

theuir brain, or hot water, and it never did completely work

Could someone like you be stopped?

Could you be helped?

No I was dead set on going with this compulsion.

It was the only thing that

gave me any satisfaction.

To this day I don’t know what started it.

And the person to blame is sitting right across from you, that’s the only

person.

Not parents, not society, not pornography.

I mean those are just

excuses

The night of the arrest I have no memory of what happened during the six hours

before the last victim ran out of the apartment.

I heard a knock on the door,

and the police were there with the last victim.

They asked me where the key

was to the handcuffs.

My mind was in a haze, I sort of pointed to the bedroom,

and that’s where they found the pictures

I was handcuffed, and it was just the realization that there was no point in

trying to hide my actions any more.

The best route was to help the police

identify all the victims, and just make a complete confession

If there’s somebody out there watching this, who hasn’t done that,

hasn’t kill people, but wants to and rages inside, and struggles with that

feeling, or is so sure they have it under control.

It doesn’t know when to quit,

and it can’t be stopped easily, once it starts

Kubla Kahn viel in zwijm en richtte zijn blik op de koepel die zijn dromen creëerden

Al die tijd zongen demonenliefhebbers van de berg Abora en jammerden ze onder afnemende maan

Al die tijd werd ik naast het instinct van leven en dood geplaatst

En er werden drievoudige cirkels omheen geweven

In clusters botsen zaden op Kubla's werken

En de sceptische chemicus twijfelt altijd

Van de voortekenen van onheil en ongeluk op de muur geschreven

Als je vandaag zou sterven, waar zou je dan de eeuwigheid doorbrengen?

Mene, mene, mekel, upharsin

Ik wou dat ik kon zeggen dat het gewoon helemaal weg was, maar nee, er zijn momenten waarop ik

hebben nog steeds de oude dwanghandelingen.

Ik was aan het vertakken, toen de

kannibalisme begonnen.

Het eten van het hart en de armspier.

Het was een manier om

waardoor ik het gevoel kreeg dat ze een deel van mij waren.

In het begin was het gewoon nieuwsgierigheid,

en toen werd het dwangmatig.

Toen probeerde ik de persoon alvie bij te houden

het induceren van een zombie-achtige toestand.

Door te injecteren, eerst een verdunde zuuroplossing in

hun hersenen, of heet water, en het werkte nooit helemaal

Kan iemand zoals jij worden gestopt?

Zou je geholpen kunnen worden?

Nee, ik was vastbesloten om met deze dwang door te gaan.

Het was het enige dat

gaf me enige voldoening.

Tot op de dag van vandaag weet ik niet waar het aan begon.

En de schuldige zit recht tegenover je, dat is de enige

persoon.

Geen ouders, geen samenleving, geen pornografie.

Ik bedoel, dat zijn gewoon

excuses

De nacht van de arrestatie Ik weet niet meer wat er in die zes uur is gebeurd

voordat het laatste slachtoffer het appartement verliet.

Ik hoorde een klop op de deur,

en de politie was erbij met het laatste slachtoffer.

Ze vroegen me waar de sleutel

was aan de handboeien.

Mijn geest was in een waas, ik wees een soort van naar de slaapkamer,

en daar vonden ze de foto's

Ik was geboeid, en het was gewoon het besef dat het geen zin had om...

proberen om mijn acties nog meer te verbergen.

De beste route was om de politie te helpen

identificeer alle slachtoffers en leg een volledige bekentenis af

Als er iemand is die dit bekijkt, die dat niet heeft gedaan,

heeft geen mensen vermoord, maar wil wel en raast van binnen en worstelt daarmee

gevoel, of is zo zeker dat ze het onder controle hebben.

Hij weet niet wanneer hij moet stoppen,

en het kan niet gemakkelijk worden gestopt als het eenmaal begint