The Dolorous Years - Årabrot

John Henry drove the rail spikes hard

And Jim Crow divided the ground

In brackish marshes

And podunk towns

I heard the legend of Enola Gay

And learned the rules of the marquess

It’s all buried in history now

So consider this a farewell

Farewell dolorous years

When I know the drift is taking me

I’m gonna draw devils out of passersby

I’m gonna expose the every-man

Whose emotions are dictated

Til it all comes spilling out

As sound, as smell, as image

As plea, as response

When the child was a child

It crawled up under silent covers

And went to sleep without a thought

Lead free of regrets

It’s closed eyes within

Lapses of memories

That let bygones be bygones

And dozed it off to sleep

Then I snap out of a dream

And find myself in circles of chaos

In depths below below depths

Part in light, part in shade

Oh, those dolorous years

The gulf where anything falls

Without any possible orientation

Within a place that separates

John Henry reed hard door de spoorpieken

En Jim Crow verdeelde de grond

In brakke moerassen

En podunk steden

Ik hoorde de legende van Enola Gay

En leerde de regels van de markies

Het is nu allemaal begraven in de geschiedenis

Dus beschouw dit als een afscheid

Vaarwel droevige jaren

Als ik weet dat de drift me te pakken krijgt

Ik ga duivels uit voorbijgangers halen

Ik ga de elke man ontmaskeren

Wiens emoties worden gedicteerd

Tot het allemaal naar buiten komt

Als geluid, als geur, als beeld

Als pleidooi, als reactie

Toen het kind een kind was

Het kroop onder stille dekens

En ging slapen zonder erbij na te denken

Loodvrij van spijt

Het zijn gesloten ogen van binnen

Vervallen van herinneringen

Dat vervlogen tijden vervlogen zijn

En dommelde het in om te slapen

Dan schiet ik uit een droom

En bevind me in kringen van chaos

In diepten onder diepten

Deels in het licht, deels in de schaduw

Oh, die droevige jaren

De kloof waar alles valt

Zonder enige mogelijke oriëntatie

Binnen een plaats die scheidt