Etranger - Amandine Bourgeois

Je reçois

Ce matin cette lettre

Si c’est toi

Je l’ouvrirai peut être

Autrefois

J’aurais rêver que tu m'écrive

Un peu de temps en temps

Mais rien, rien, rien

Mon prénom

A tremblé sous ta plume

Et mon nom

C’est le tient je présume

A quoi bon

Se retrouver

Autant d’eau à coulé sous chacun de nos ponts

Si je t’avais connu enfant

Ce serait différent, tu sais

Si je t’avais connu vraiment

On aurait le temps, tu sais

J’ai ouvert

L’enveloppe en silence

J’ai fait taire

La voix de mon enfance

Légendaire

Te voilà de papier

Devant mes yeux mouillés

Mais je ne pleure pas, pas, pas

J’ai relu

Ta lettre plusieurs fois

J’ai revu quelques photos de toi

L’inconnu que j’ai tant désiré, tant détesté, tant adoré je ne suis plus

Si je t’avais connu enfant

Ce serait différent, tu sais

Si je t’avais connu vraiment

On aurait le temps, tu sais

Étranger, sais-tu que j’ai changé?

Étranger, qui vient me déranger

Tu m'écris, que tu es en retard

Je souris, tu voudrais tant me voir

J’ai grandit

Mais j’ai de la mémoire

Tu regrettes

Et tu t’en veux beaucoup

Dans ta tête

Je me pends à ton cou

Tu t’inquiètes

Est-ce qu’on tiendra le coup

Tu me touches

Car tu as du chagrin

Dans ta bouche

Ce mot sonnera bien

Je me couche

On se verra demain

ik ontvang

Vanmorgen deze brief

Als jij het bent

Ik zou het kunnen openen

Vroeger

Ik had gedroomd dat je me zou schrijven

Af en toe een beetje

Maar niets, niets, niets

Mijn naam

Trillend onder je pen

En mijn naam

Dat is van jou denk ik

Wat is het punt

weer ontmoeten

Er is zoveel water onder elk van onze bruggen gestroomd

Als ik je als kind had gekend

Het zou anders zijn, weet je

Als ik je echt had gekend

We zouden tijd hebben, weet je?

Ik opende

De envelop in stilte

ik legde het zwijgen op

De stem van mijn jeugd

Legendarisch

Hier ben je op papier

Voor mijn natte ogen

Maar ik huil niet, niet, niet

ik lees opnieuw

uw brief meerdere keren

Ik heb wat foto's van je gezien

Het onbekende waar ik zo naar verlangde, zo gehaat, zo aanbeden ben, ben ik niet meer

Als ik je als kind had gekend

Het zou anders zijn, weet je

Als ik je echt had gekend

We zouden tijd hebben, weet je?

Vreemdeling, weet je dat ik veranderd ben?

Vreemdeling, wie komt mij lastig vallen

Je schrijft me dat je te laat bent

Ik lach, je zou me zo graag willen zien

ik groeide op

Maar ik heb geheugen

Jij betreurt

En je geeft jezelf veel de schuld

In het hoofd

ik hang om je nek

Je maakt je zorgen

Zullen we volhouden?

jij raakt mij aan

Omdat je in verdriet bent

In jouw mond

Dit woord zal goed klinken

ik ga slapen

Tot morgen