Gitani - Alunni del Sole

Gitani in un giardino incantato, che fanno l’amore

Che fanno l’amore

Gitani che lasciano l’acqua di un fiume

Per un altro paese lontano

Gitani, giocattoli di una giostra che gira veloce

Che rigira più piano

Gitani tra le pagine e i pensieri di una favola antica

Non ancora finita

Gitani, come clown di un circo

Come due innamorati, con stracci di tutti i colori

Che ballano, cantano e accendono i fuochi

Gitani che lasciano il mare

E lasciano l’erba ed il prato sul quale hanno amato

Gitani che intrecciano rose tra i capelli

E le donne se li stanno a guardare

Gitani, li ho visti sognare

E abbracciare i bambini

Che corrono incontro all’amore

Gitani, profumo di erba accesa dal fuoco

Quando è primavera

Gitani, è un sorriso acquistato con niente

E per poco poi dimenticato

Gitani, che cantano ancora di terre lontane

Con stracci di tutti i colori

Che ballano, cantano e lanciano i fiori

Gitani che lasciano l’acqua, che lasciano il cuore

Ed il prato sul quale hanno amato

Gitani, intravisti una notte in un sogno più vero

In un sogno che non era mio

Gitani che sanno svestire la donna più bella

Poi la fanno ballare

Gitani, è una voce che grida al vento

E poi strappa alla donna il suo sentimento

Gitani adesso ho capito

Che forse non era diverso il loro sorriso

Gitani, come clown di un circo

Come due innamorati, con stracci di tutti i colori

Che ballano, cantano e accendono i fuochi

Gitani che lasciano il mare

E lasciano il prato, era il prato sul quale hanno amato

Zigeuners in een betoverde tuin, vrijen

Die de liefde bedrijven

Zigeuners verlaten het water van een rivier

Voor een ander ver land

Zigeuners, speelgoed op een snel draaiende carrousel

Die draait langzamer

Zigeuners tussen de pagina's en gedachten van een oud verhaal

Nog niet klaar

Zigeuners, zoals clowns in een circus

Als twee geliefden, met vodden in alle kleuren

Die dansen, zingen en vuurtjes aansteken

Zigeuners verlaten de zee

En ze laten het gras en de weide waar ze van hielden

Zigeuners die rozen in hun haar weven

En de vrouwen houden ze in de gaten

Zigeuners, ik zag ze dromen

En knuffel de kinderen

Die rennen naar de liefde

Gitani, de geur van gras verlicht door het vuur

Als het lente is

Gitani, het is een glimlach gekocht met niets

En een tijdje daarna vergeten

Zigeuners, die nog zingen over verre landen

Met vodden in alle kleuren

Die dansen, zingen en bloemen gooien

Zigeuners die het water verlaten, die hun hart verlaten

En de weide waar ze van hielden

Zigeuners, op een nacht een glimp opgevangen in een waarachtiger droom

In een droom die niet van mij was

Zigeuners die weten hoe ze de mooiste vrouw moeten uitkleden

Dan laten ze haar dansen

Gitani, is een stem die huilt in de wind

En dan scheurt hij haar gevoelens weg van de vrouw

Zigeuners, nu begrijp ik het

Misschien was hun glimlach niet anders

Zigeuners, zoals clowns in een circus

Als twee geliefden, met vodden in alle kleuren

Die dansen, zingen en vuurtjes aansteken

Zigeuners verlaten de zee

En ze verlieten de weide, het was de weide waar ze van hielden