Обь - АЛЬТАВИСТА

А где слияние Бии с Катунью,

Где не ступала нога Тото Кутуньо,

Где начинается эта река,

Где пограничные облака,

И где мерцанье моего костерка,

Где говорящий налим спит пока.

Где не приходится "трахать вола",

Где начинается Шамбала...

Люблю я, Обь, твою муть,

Люблю я муть твою, Обь!

Ты про меня не забудь,

Да и моих не угробь!

Скажи мне, что это – мистика?

А я с серебряным крестиком,

И расцветает всё без ветерка –

Licensia poetica...

Я поклонился тебе, всё хорошо.

Ну, будь здорова – домой я пошел.

Люблю я, Обь, твою муть,

Люблю я муть твою, Обь!

Ты про меня не забудь,

Да и моих не угробь!

En waar is de samenvloeiing van de Biya met de Katun,

Waar Toto Cutugno nog niet eerder is geweest,

Waar begint deze rivier?

Waar zijn de grenswolken

En waar is de flikkering van mijn vuur,

Waar de pratende kwabaal voorlopig slaapt.

Waar je de os niet hoeft te "neuken",

Waar begint Shambhala...

Ik hou van, Ob, je bezinksel,

Ik hou van je bezinksel, Ob!

Vergeet mij niet

En vermoord de mijne niet!

Vertel me wat dit is - mystiek?

En ik met een zilveren kruis,

En alles bloeit zonder een briesje -

Licensia poetica...

Ik boog voor je, alles is in orde.

Wel, wees gezond - ik ging naar huis.

Ik hou van, Ob, je bezinksel,

Ik hou van je bezinksel, Ob!

Vergeet mij niet

En vermoord de mijne niet!