Carbon Phrases - Alkaloid

Thoughts are slowly moving on

Unseen where they‘re coming from

In disguise feelings‘ tension moves

Strings to be pulled by intuition

Changing words takes precious time

Until great sense and suspense find in line

To be perfect

Be the architect

To protect your realm of dreams

I am condemned to see things in youth

Kindness as matter, conceiving the truth

Like a spider in its web I‘m waiting for a muse

A kiss to be abused

So call me, reason, tell me your name!

Set me out of my mind!

Foresee the treason combining each frame

Shaping the perfect design

Find me all season cold in my grave

I am the father of time

Feed the horror that keep my veins alive

To unwind the perfect line

And once you feed the fire

My will is set ablaze

Strings of thoughts move towards my consciousness

Prosaic cynic‘s disease makes me crawl on my knees

Pulls me under in quick sand, makes me understand

Carbon phrases take all their ways to find you

A phrase of love I‘m afraid can‘t be shaped without heart

Carbon lines fill space to create the perfect stream

The Poet‘s dreams are fl owing in it, incomplete

So call me, reason, tell me your name!

For I‘m the father of time

Find me all season cold in my grave

Setting my mind to unwind the perfect line

My creation

Through you my youth unholds its fire

Ideas reveal in semantic spirals, concealed

You can read between the lines

What you‘ll find is grace

At the bottom of humankind

And once you feed the fire

My will is set ablaze

Strings of thoughts move towards my consciousness

Prosaic cynic‘s disease makes me crawl on my knees

Pulls me under in quick sand, makes me understand

Feed the fire

My will‘s set ablaze

Strings of thoughts move towards my consciousness

Prosaic cynic‘s disease makes me crawl on my knees

Pulls me down with her hand, makes me understand

Carbon phrases take all their ways to fi nd you

A phrase of love I‘m afraid can‘t be shaped without heart

Carbon lines fi ll space to create the perfect stream

The Poet‘s dreams are flowing in it, incomplete

Creating you…

Gedachten gaan langzaam verder

Ongezien waar ze vandaan komen

Vermomde gevoelens' spanning beweegt

Tekenreeksen waaraan moet worden getrokken door intuïtie

Woorden veranderen kost kostbare tijd

Tot grote zin en spanning in de rij staan

Om perfect te zijn

Wees de architect

Om uw rijk van dromen te beschermen

Ik ben veroordeeld om dingen in de jeugd te zien

Vriendelijkheid als zaak, de waarheid bedenken

Als een spin in zijn web wacht ik op een muze

Een kus om misbruikt te worden

Dus bel me, reden, vertel me je naam!

Zet me uit mijn hoofd!

Voorzie het verraad door elk frame te combineren

Het perfecte ontwerp vormgeven

Vind me het hele seizoen koud in mijn graf

Ik ben de vader van de tijd

Voed de horror die mijn aderen levend houdt

Om de perfecte lijn af te wikkelen

En als je eenmaal het vuur hebt gevoed

Mijn testament staat in vuur en vlam

Dingen van gedachten gaan naar mijn bewustzijn

De ziekte van Prozaïsche cynicus doet me op mijn knieën kruipen

Trekt me onder in snel zand, maakt me begrijpen

Koolstofzinnen nemen alle mogelijke manieren om u te vinden

Een zin van liefde kan volgens mij niet worden gevormd zonder hart

Koolstoflijnen vullen de ruimte om de perfecte stream te creëren

De dromen van de Dichter stromen erin, onvolledig

Dus bel me, reden, vertel me je naam!

Want ik ben de vader van de tijd

Vind me het hele seizoen koud in mijn graf

Mijn geest instellen om de perfecte lijn af te wikkelen

Mijn creatie

Door jou ontketent mijn jeugd zijn vuur

Ideeën worden onthuld in semantische spiralen, verborgen

Je kunt tussen de regels door lezen

Wat je zult vinden is genade

Aan de onderkant van de mensheid

En als je eenmaal het vuur hebt gevoed

Mijn testament staat in vuur en vlam

Dingen van gedachten gaan naar mijn bewustzijn

De ziekte van Prozaïsche cynicus doet me op mijn knieën kruipen

Trekt me onder in snel zand, maakt me begrijpen

Voed het vuur

Mijn testament staat in vuur en vlam

Dingen van gedachten gaan naar mijn bewustzijn

De ziekte van Prozaïsche cynicus doet me op mijn knieën kruipen

Trekt me naar beneden met haar hand, laat me het begrijpen

Koolstofzinnen vinden overal hun weg om jou te vinden

Een zin van liefde kan volgens mij niet worden gevormd zonder hart

Koolstoflijnen vullen de ruimte om de perfecte stream te creëren

De dromen van de Dichter stromen erin, onvolledig

Je creëren...