Nosotrxs Somos - Algora

Bailamos callados, lejanos y a oscuras

Amor homogéneo cuando no hubiera luna

Creyéndonos monstruos, diablos, orugas

En el alma escondíamos Jacintos y alas

Luciérnagas raras que sobre las aguas

En un reflejo negro se las probaban

Oh, tímida hermana, soledad impávida

Dime qué guardas dentro de tu crisálida

Hartos de silencio, torturas y olvido

De ser siempre extraños donde nacimos

Levanté la tela, escribí sobre ella

Con polen espuma y sangre nuestro lema

Cayeron estrellas cuando abrí los puños

Le mostré mi herida ardiendo al profeta de hielo

Tomamos Las Ramblas, unimos el grito

Y aquel frágil eco se hizo rugido

Te amaré sin pisar cristales rotos

Recordaré siempre que nosotros somos (nosotras somos)

El baile y la llama, fulgor y deseo

La lucha futura, un eterno recuerdo

Incendio iridiscente, almendro en flor, triángulo

No bajéis la guardia, el dolor es el mismo

Separa mis labios, agarra mis dedos

El único camino es correr hacia el fuego

Te amaré sin pisar cristales rotos

Recordaré siempre que nosotras somos (nosotros somos)

El baile y la llama, belleza y deseo

La lucha futura, un eterno recuerdo

We dansen rustig, ver weg en in het donker

Homogene liefde toen er geen maan was

Onszelf geloven als monsters, duivels, rupsen

In onze ziel verborgen we hyacinten en vleugels

Zeldzame vuurvliegjes die over het water vliegen

In een zwarte reflectie pasten ze ze aan

Oh verlegen zus, onverschrokken eenzaamheid

Vertel me wat je in je pop bewaart

Genoeg van stilte, marteling en vergetelheid

Van altijd vreemden zijn waar we geboren zijn

Ik tilde het doek op, ik schreef erop

Met stuifmeel schuim en bloed ons motto

Sterren vielen toen ik mijn vuisten opende

Ik liet mijn brandende wond zien aan de ijsprofeet

We nemen Las Ramblas, we verenigen de kreet

En die fragiele echo werd een gebrul

Ik zal van je houden zonder op gebroken glas te stappen

Ik zal altijd onthouden dat we zijn (we zijn)

De dans en de vlam, schittering en verlangen

Het toekomstige gevecht, een eeuwige herinnering

Iriserend vuur, amandelbloesem, driehoek

Laat je niet op je hoede zijn, de pijn is hetzelfde

Doe mijn lippen uit elkaar, pak mijn vingers

De enige manier is om het vuur in te rennen

Ik zal van je houden zonder op gebroken glas te stappen

Ik zal altijd onthouden dat we zijn (we zijn)

De dans en de vlam, schoonheid en verlangen

Het toekomstige gevecht, een eeuwige herinnering