Cráneo Roto - Algora

Vas bajando por mi cuello como un ascensor

Donde gritan atrapados, hombres claustrofóbicos

Es presión lo que a mi pecho proporcionan

Los sujetos que de luto lloran

(A solas)

Tu pupila proyectada forma un túnel

Que se une hasta mi ojo por casualidad

Luces tontas por el tubo, líneas suspensivas

Que en el nombre del invierno les indican

Es verdad, después de todo

Solo nos quedas tú

Y esas vendas derrumbando las miradas

Cráneo roto por martillo que manejas

Son más tenues esos ojos por la niebla

Cráneo roto por martillo que manejas

Son más tenues esos ojos por la niebla

Cráneo roto por martillo que manejas

Je gaat in mijn nek als een lift

Waar ze schreeuwen gevangen, claustrofobische mannen

Het is druk wat ze op mijn borst geven

De onderwerpen die huilen in de rouw

(Alleen)

Je geprojecteerde pupil vormt een tunnel

Dat sluit toevallig aan bij mijn oog

Gekke lichten door de buis, ophanglijnen

Dat geven ze in naam van de winter aan

Het is tenslotte waar

we hebben alleen jou

En die verbanden die de blikken doen instorten

Schedel gebarsten door hamer die je hanteert

Die ogen worden verduisterd door de mist

Schedel gebarsten door hamer die je hanteert

Die ogen worden verduisterd door de mist

Schedel gebarsten door hamer die je hanteert