Marina - Algora

Los años me han traído exhausto hasta esta noche

Al mismo sitio en el que un día me dijiste

Que tenía todo el tiempo por delante

Y ahora la basura forma islas bajo mis pies

Miro tu balcón, la luz está apagada

Y el barrio está desierto un martes por la noche

Y ahora que volver atrás es imposible

Daría todo por poder tocarte el timbre

Y tan perdido mendigar en esos ojos

Algo que pusiera fin a este desastre

CDs rotos, un cajón de cabls

Nuevos medios, cosas importantes

Cuántas vces pensé en buscarte

Ahora sé que ya era tarde

Me decías que tendría suerte

Pero aquí sigo hecho un lío como antes

Cuántas veces pensé en llamarte

Ahora sé que no respondería nadie

He perdido tanto tiempo complaciendo a gente

Que me hizo creer que lo correcto es cuestionarme siempre

Y ahora me miro de reojo en los cristales

Y no veo la persona que soñaba ser

¿Cómo se ha apagado el fuego de mis ojos?

Es la única pregunta que debería hacerme

¿Y por qué en mi pecho hay un espacio entre galaxias

Que nunca consigo llenar aunque lo intente?

CDs rotos, un cajón de cables

Nuevos miedos, cosas importantes

Cuántas veces pensé en buscarte

Ahora sé que ya era tarde

Me decías que tendría suerte

Pero aquí sigo hecho un lío como antes

Cuántas veces pensé en llamarte

Ahora sé que no respondería nadie

Cementerios, urbanizaciones

Gente muerta, cosas importantes

Cuántas veces pensé en buscarte

Ahora sé que ya era tarde

Me decías que yo era valiente

Pero aquí sigo, acojonado como siempre

Cuántas veces pensé en llamarte

Ahora sé que no respondería nadie

De jaren hebben me uitgeput naar deze nacht gebracht

Naar dezelfde plek waar je me op een dag vertelde

Dat ik alle tijd voor had

En nu vormt het afval eilanden onder mijn voeten

Ik kijk naar je balkon, het licht is uit

En de buurt is uitgestorven op een dinsdagavond

En nu is teruggaan onmogelijk

Ik zou er alles voor geven om bij jou te kunnen bellen

En zo verloren bedelen in die ogen

Iets om deze puinhoop te beëindigen

Kapotte cd's, een la met kabels

Nieuwe media, grote dingen

Hoe vaak heb ik er niet aan gedacht om jou te zoeken

Nu weet ik dat het te laat was

Je zei me dat ik geluk zou hebben

Maar hier zit ik nog steeds in een puinhoop zoals voorheen

Hoe vaak heb ik eraan gedacht om je te bellen

Nu weet ik dat niemand zou antwoorden

Ik heb zoveel tijd verspild aan het behagen van mensen

Wat me deed geloven dat het juiste is om mezelf altijd in twijfel te trekken

En nu kijk ik vanuit mijn ooghoek naar mezelf in de kristallen

En ik zie niet de persoon die ik droomde te zijn

Hoe is het vuur in mijn ogen gedoofd?

Het is de enige vraag die ik mezelf zou moeten stellen

En waarom is er een ruimte tussen sterrenstelsels in mijn borst

Dat ik nooit krijg om te vullen, zelfs als ik het probeer?

Kapotte cd's, een la met kabels

Nieuwe angsten, belangrijke dingen

Hoe vaak heb ik er niet aan gedacht om jou te zoeken

Nu weet ik dat het te laat was

Je zei me dat ik geluk zou hebben

Maar hier zit ik nog steeds in een puinhoop zoals voorheen

Hoe vaak heb ik eraan gedacht om je te bellen

Nu weet ik dat niemand zou antwoorden

Begraafplaatsen, woonwijken

Dode mensen, belangrijke dingen

Hoe vaak heb ik er niet aan gedacht om jou te zoeken

Nu weet ik dat het te laat was

Je zei me dat ik moedig was

Maar hier ben ik nog steeds, bang zoals altijd

Hoe vaak heb ik eraan gedacht om je te bellen

Nu weet ik dat niemand zou antwoorden