Seria Labor - Alejandro Filio

Puedo verte de nuevo de vuelta a la casa

Con regalos y ropa que habrán de lavar

Y una bolsa de arena con conchitas de playa

Mientras Filia te abraza, bienvenido al hogar

Este fin de semana seguro nos llevas

Puede ser con los chinos o algún restaurant

Propongo carne asada, la tacunga y los cuevas

Con estas botas nuevas, quién me puede parar

Qué montón de recuerdos sin par se han quedado conmigo

Y es que ayer, buen amigo, me puse a recordar

Y esta vida que gira al igual que una rueda en la feria

Me coloca en la seria labor de papá

Te recuerdo peleando la tabla del cuatro

Con mi dura cabeza que jamás aprendió

O rumbo a la marquesa, apretados y locos

Es que quince son pocos para tu carcachón

Desde el llano del Poli volando al espacio

Papalotes lejanos nos dicen adiós

Y en el árbol torcido, vecino al planetario

Jugaremos descalzos piloteando un avión

Ik kan je weer thuis zien

Met cadeautjes en kleren om te wassen

En een zak zand met strandschelpen

Terwijl Filia je knuffelt, welkom thuis

Dit weekend neem je ons zeker mee

Het kan bij de Chinezen zijn of bij een restaurant?

Ik stel voor rosbief, de tacunga en de grotten

Met deze nieuwe laarzen, wie kan me stoppen

Wat een hoop ongeëvenaarde herinneringen zijn me bijgebleven

En het is dat gisteren, goede vriend, ik me begon te herinneren

En dit leven dat draait als een wiel op de kermis

Het zet me in het serieuze werk van papa

Ik herinner me dat je tegen de tafel van vier vocht

Met mijn dikke hoofd dat nooit geleerd heeft

Of op weg naar de markiezin, strak en gek

Het is dat vijftien weinig zijn voor je carcachón

Van de vlakte van Poli vliegend naar de ruimte

Verre vliegers nemen afscheid van ons

En in de scheve boom, naast het planetarium

We zullen blootsvoets een vliegtuig besturen