Pobre de Aquel - Alejandro Filio

Pobre de aquel

Que busca una palmera para componer

Una canción que venda copias a granel

En la marca que le dio oficio en la menor cordura

Pobre de aquel

Que va escuchando gritos pero nada más

Cuando el aplauso suele darnos la verdad

La justa dimensión en esta profesión sin meta

Pobre de mí

Que miro más allá de mi nariz

Que vivo en el futuro, en mi país

¡Hay tanto pobre por ahí!

Y pobre del que no ha de empobrecer

Para crecer

Pobre de aquel

Que avanza un paso pero vuelve cinco atrás

Encuentra el oro mientras pierde mucho más

Que fallo, digo yo, y pobre del que no lo entienda

Pobre seré

Si no prevengo de la piedra al pie

Si no obedezco al ojo cuando ve

Si no hago caso al porvenir

Si canto solo para subsistir

Y no vivir

slecht van dat

Op zoek naar een palmboom om te componeren

Een nummer dat bulkkopieën verkoopt

In het merk dat hem een ​​kantoor gaf met de minste gezond verstand

slecht van dat

Dat je geschreeuw hoort, maar niets meer

Wanneer het applaus ons meestal de waarheid geeft

De juiste dimensie in dit vak zonder doel

Arme Ik

Dat ik verder kijk dan mijn neus

Dat ik in de toekomst leef, in mijn land

Er zijn zoveel arme mensen!

En arm van degene die niet zal verarmen

Groeien

slecht van dat

Dat gaat één stap vooruit, maar keert vijf stappen terug

Vind het goud terwijl je veel meer verliest

Wat een vergissing, zeg ik, en wee degenen die het niet begrijpen

ik zal arm zijn

Als ik niet van de steen tot de voet verhinder

Als ik het oog niet gehoorzaam wanneer het ziet

Als ik niet op de toekomst let

Als ik zing om te overleven

en niet leven