Cuentos Compartidos - Alejandro Filio

Durmió la tarde desnuda sobre la ventana

Afuera nadie, ni luces ni palomas blancas

No juega el viento, no se platican las campanas

Todo silencio si tú me faltas

La lluvia llorará conmigo

Y calle abajo de los portales enemigos

Salen al paso, me acosan antes que el olvido

Sue�os descalzos por el camino

Todos tenemos un amor

Un tiempo para dar, un ciclo

Estamos solos otra vez

O siempre como en el principio

Dame tu mano, vuela conmigo

Seremos soledades y cuentos compartidos

Durmió la tarde y entre su sueño dio contigo

Cuando llegaste la luna tuvo algún sentido

No soy de nadie, dijiste para estar conmigo

Si es por amarte todo lo olvido

Ze sliep de middag naakt op het raam

Niemand buiten, geen lichten of witte duiven

De wind speelt niet, de klokken praten niet

Alle stilte als je me mist

De regen zal met mij huilen

En verderop in de straat van vijandelijke portalen

Ze komen naar de stap, ze treiteren me voor de vergetelheid

Onderweg dromen op blote voeten

we hebben allemaal een liefde

Een tijd om te geven, een cyclus

we zijn weer alleen

Of altijd zoals in het begin

Geef me je hand, vlieg met me mee

We zullen eenzaamheid zijn en verhalen delen

Hij sliep de middag en tussen zijn dromen door vond hij jou

Toen je kwam, had de maan zin?

Ik ben van niemand, je zei bij mij te zijn

Als het is om van je te houden, vergeet ik alles