Compañera - Alejandro Filio

Déjame cerrar tus ojos con mi boca

Hasta que se termine la luna de estas horas

Sombra con sombra atados y en secreto

Que no hay nada que rompa este silencio

Déjame urdir con estas manos cielo

Y llover sobre el campo desierto de tu cuerpo

Deshojar esta rosa de mi pena

Andar de norte a sur para tu estrella

Déjame idealizarte, que me pierda

Que no encuentro otra manera de tenerte

Deja que camine por los dos la brecha

O encender tu parte, la parte yerta

Tomar el turno solo y cuesta arriba

Para llegar los dos hasta la orilla

Deja, pues, de enloquecer sintiendo nada

Porque al ser, eres más de lo que esperaba

Y valga solamente el solo intento

De ponerle un final feliz al cuento

Déjame idealizarte, que me pierda

Que no encuentro otra manera de tenerte

Compañera

Laat me je ogen sluiten met mijn mond

Tot de maan van deze uren eindigt

Schaduw met schaduw vastgebonden en in het geheim

Dat er niets is om deze stilte te doorbreken

Laat me vervormen met deze handen hemel

En regen op het woestijnveld van je lichaam

Ontdoe deze roos van mijn verdriet

Loop van noord naar zuid voor je ster

Laat me je idealiseren, laat me verdwalen

Dat ik geen andere manier kan vinden om jou te hebben

Laat de twee de kloof lopen

Of zet je deel aan, het deel stijf

Neem de bocht alleen en bergop

Om de twee naar de kust te krijgen

Dus stop met gek worden en voel niets

Want door te zijn, ben je meer dan ik had verwacht

En het is alleen de enkele poging waard

Om een ​​happy end aan het verhaal te geven

Laat me je idealiseren, laat me verdwalen

Dat ik geen andere manier kan vinden om jou te hebben

Partner