Alma - Alejandro Filio

Ella puso la luz en su mirada

Y llegó despertando primaveras

Como luna tocaba mi ventana

Para que con las alas me recogiera

Ella tiene la llave de esta puerta

Para dar con el sitio donde guardo

Mis virtudes, mis males, mis demencias

Todas mis excelencias y mis fracasos

Conmigo por la vida y yo con ella

Ha contado alegrías y tristezas

Entre la tempestad siempre la calma

Es toda la verdad, es luz, es alma

Yo la miro y no sé lo que es el tiempo

Recuerdo aquel café, aquel momento

Y regresa otra vez aquella tarde

El eco de su voz para nombrarme

Conmigo por la vida y yo con ella

Ha contado alegrías y tristezas

Entre la tempestad siempre la calma

Es toda la verdad, es luz, es alma

Ze zette het licht in haar blik

En het werd wakker lente

Toen de maan mijn raam raakte

Zodat het me met de vleugels zou oppakken

Ze heeft de sleutel van deze deur

Om de plaats te vinden waar ik blijf

Mijn deugden, mijn kwaad, mijn waanzin

Al mijn voortreffelijkheden en mijn mislukkingen

Met mij voor het leven en ik met haar

Hij heeft vreugde en verdriet geteld

Tussen de storm door altijd kalm

Het is de hele waarheid, het is licht, het is ziel

Ik kijk naar haar en ik weet niet hoe laat het is

Ik herinner me die koffie, dat moment

En kom die middag weer terug

De echo van je stem om mij te noemen

Met mij voor het leven en ik met haar

Hij heeft vreugde en verdriet geteld

Tussen de storm door altijd kalm

Het is de hele waarheid, het is licht, het is ziel