La stanza delle illusioni, dei ricordi e della realtà - Alunni del Sole

La stanza delle illusioni

Di voci e di paure

L’incontro col nostro amore

Che è tutto da scoprire

Un quadro attaccato ad un muro

Dipinge una donna che guarda l’America

La stanza dei ricordi

Con un pagliaccio che ti stava a sentire

Con una voce che cantava canzoni

E ti inventava e si inventava l’aprile

Ma potrai andar lontano

Ma dovunque tu andrai

In ogni parte del mondo li ritroverai

Dall’America all’Africa e le isole Antille

Che ai tuoi occhi fanno ancora scintille

E tu penserai a me

E tu penserai a te

Poi penserai a noi

Abbracciati all’uva di un altro settembre

Dai colori dell’orto che si spoglia a dicembre

Dal verde del bosco, dal muro di cinta

Dalle spiagge del nord

Dalle spiagge del sud

Dai colori del campo

Che ti fanno sognare ancora

La stanza della realtà

Non so bene quale sia

Ma se la via non è la via

Lascio tutto e mi metto a cantare

E canterò per voi e per me

Per tutti quelli che hanno voglia d’amare

Ascolta, ascolta un poco

È il profumo di un fiore raccolto da poco

L’ho chiesto a una donna che passava di lì

E l’aveva certo legato a un ricordo

Al vestito di un uomo che se l’era sposata

E le aveva promesso una felice vita

Era una donna del sud

O una donna del nord

O una donna che già conosco

Che si abbracciò all’uva di un altro settembre

Ai colori dell’orto che si spoglia a dicembre

Al verde del bosco e al muro di cinta

A qualcuno che va

A qualcuno che torna

Ed ai sogni che noi

Abbiamo infranto

Nel prato verde

De kamer van illusies

Van stemmen en angsten

De ontmoeting met onze liefde

Dat valt allemaal te ontdekken

Een schilderij bevestigd aan een muur

Hij schildert een vrouw die naar Amerika kijkt

De kamer van herinneringen

Met een clown die naar je luisterde

Met een stem die liedjes zong

En hij vond jou uit en hij vond April uit

Maar je zult ver kunnen komen

Maar waar je ook gaat

Je vindt ze over de hele wereld

Van Amerika tot Afrika en de Antillen

Die nog schitteren in je ogen

En je zult aan me denken

En je zult aan je denken

Dan denk je aan ons

Omarm de druiven van nog een september

Van de kleuren van de tuin die zich uitkleedt in december

Van het groen van het bos, van de grensmuur

Van de noordelijke stranden

Van de zuidelijke stranden

Van de kleuren van het veld

Waardoor je weer gaat dromen

De realitykamer

Ik weet niet zeker welke het is

Maar als de weg niet de weg is

Ik laat alles achter en ik begin te zingen

En ik zal voor jou en voor mij zingen

Voor iedereen die wil liefhebben

Luister, luister een beetje

Het is de geur van een vers geplukte bloem

Ik vroeg het aan een vrouw die langskwam

En hij had het zeker gekoppeld aan een herinnering

Naar de jurk van een man die met haar was getrouwd

En hij had haar een gelukkig leven beloofd

Ze was een vrouw uit het Zuiden

Of een vrouw uit het noorden

Of een vrouw die ik al ken

Die de druiven van weer een september omhelsde

Naar de kleuren van de tuin die zich uitkleedt in december

Naar het groen van het bos en de grensmuur

Aan iemand die gaat

Aan iemand die terugkomt

En op de dromen die we

Wij zijn kapot gegaan

In de groene weide