Rasluka - Nargaroth

Über deinen Tod gäbe es so viel zu schreiben

und kei‘m Lied könnte es gelingen

mich zu erlösen von dem Leiden

welches die Gedanken bringen.

Am Ort wo nicht nur Tote weinen

und wo der Wind die Trän‘ verweht

wir beide noch zu reden scheinen

doch ich der einz‘ge bin der lebt.

Ich seh‘ die alten Bilder prangen

die lange schon die Wand verzier’n

doch möcht ich frei sein, nicht mehr bangen

und auch mein Leben nicht verlier’n.

So lös‘ ich mich von jenem Tag

doch wirst du ewig in mei’m Herzen sein.

Auch wenn ich Nächtens das WARUM erfrag,

soll dies Lied nun ein Abschied sein.

Er zou zoveel te schrijven zijn over je dood

en geen enkel nummer kan slagen

om mij van lijden te verlossen

die de gedachten brengen.

Op de plaats waar niet alleen de doden huilen

en waar de wind de tranen wegblaast

we lijken allebei nog steeds te praten

maar ik ben de enige die leeft.

Ik zie de oude foto's schitterend

die de muur al heel lang versieren

maar ik wil vrij zijn, niet langer bang

en verlies ook mijn leven niet.

Zo breek ik van die dag af

maar je blijft voor altijd in mijn hart.

Zelfs als ik 's nachts vraag WAAROM,

dit lied zou een afscheid moeten zijn