Отпустить - Shot

— Привет

— Привет

— Ты помнишь?

— Что?

— Ну сегодня, сегодня же наш день…

— Дата чтоли?

— Ну да, уже ведь не один год вместе, пора бы и запомнить.

— Ты по этому поводу звонишь?

— Да я вообще звоню, да и поздравить за одно.

— Я тут думала, в общем нам надо с тобой расстаться…

— В смысле?

Шутишь чтоли?

— Нет, я серьёзно.

— Как, с чего вдруг, прям так сразу?

— Да мне кажется у нас давно уже всё не так, как мы хотели когда-то…

— Ну и что с того, что мы хотели, время меняется, мы меняемся, но это же не

повод…

— Ты не понимаешь, у тебя музыка, это твоя жизнь, я другая…

— Причём тут музыка, я тебя люблю!

— Нет, тебе нужно думать о себе, о карьере.

— Ты сейчас бред несёшь!

— Это не бред, я серьёзно.

— Я приду сейчас, поговорим…

— Не надо приходить, я ухожу…

— Куда?!

— Меня ждут… У меня встреча…

— Даже так, уже встреча, почему раньше не говорила ничего?

— Я ждала.

— Чего ждала?!

— Время…

— Какое время, чтобы сказать мне это?!

Ты думаешь взять просто и всё порвать,

все эти годы?!

— Пойми, мы уже отпустили друг друга…

— Я тебя не отпущу…

— Прости, но это так…

— Слушай…

Мне не нужен этот мир, я дарил его тебе,

Сам тебя боготворил, и отдал своей судьбе,

Наши ночи дороги очень и все дни напролёт,

Неужели это кончилось и в сердце твоём лёд.

Не умрёт моя вера в нас в этот час по утру,

Ждёт душа не покоя, ждёт, пока я обниму,

Снова тебя, слово любя, снов о разлуке не надо,

Если сурово так хочешь, пусть угасают лампады.

Чего нам ждать, лучше начинать всё по другому,

Вытащи меня из состояния любовной комы,

Будем знакомы будто впервые, встречи под луной,

Ты же знаешь мы другие, мы ведь другие с тобой.

Постой, это нелепые речи,

Я соберусь снова в путь, а ты пойдёшь мне навстречу,

Обнимешь после и просто молчание будто бы знак,

Мне даст понять, что хорошо всё, уберёт тот бардак,

Что в голове моей сейчас и в этот час наладятся мечты,

Для нас будто бы второй шанс и снова вместе я и ты,

Прости, если не так что было, я тебя не отпущу,

И что бы ни случилось, помни, я всегда тебя прощу…

- Hoi

- Hoi

- Weet je nog?

- Wat?

- Nou, vandaag, vandaag is onze dag ...

- Wat is de datum?

- Nou ja, we zijn tenslotte al meer dan een jaar samen, het zou tijd zijn om het te onthouden.

— Belt u hierover?

— Ja, ik bel in het algemeen, en gefeliciteerd met één ding.

- Ik zat te denken dat we in het algemeen afscheid van je moeten nemen...

- Aangaande met?

Maak je een grapje?

- Nee ik meen het.

- Hoe, waarom ineens, meteen?

- Ja, het lijkt mij dat alles lange tijd niet is geweest zoals we ooit wilden ...

- Dus wat als we zouden willen, de tijd verandert, wij veranderen, maar dit is niet

gelegenheid…

- Je begrijpt het niet, je hebt muziek, dit is jouw leven, ik ben anders...

- En hier is de muziek, ik hou van je!

— Nee, je moet aan jezelf denken, aan je carrière.

"Je praat nu onzin!"

- Dit is geen onzin, ik meen het.

- Ik kom nu, we zullen praten ...

- Je hoeft niet te komen, ik ga weg...

- Waar?!

- Ze wachten op me... Ik heb een afspraak...

"Toch is het al een vergadering, waarom heb je niets eerder gezegd?"

- Ik wachtte.

- Waar wachtte je op?!

- Tijd…

“Hoe laat is het om me dit te vertellen?!

Je denkt het gewoon te pakken en alles kapot te maken,

al deze jaren?!

“Begrijp je, we hebben elkaar al laten gaan…

- Ik zal je niet laten gaan…

"Het spijt me, maar zo is het..."

- Luister…

Ik heb deze wereld niet nodig, ik heb hem aan jou gegeven,

Ik verafgoodde je zelf, en gaf je aan mijn lot,

Onze nachten zijn heel dierbaar en de hele dag lang,

Is het echt voorbij en zit er ijs in je hart.

Mijn geloof in ons zal niet sterven op dit uur in de ochtend,

De ziel wacht op rust, wacht tot ik omhels,

Nogmaals, jij, die het woord liefheeft, er is geen behoefte aan dromen over scheiding,

Als je het zo graag wilt, laat de lampen dan uitsterven.

Waar wachten we nog op, het is beter om de zaken anders te beginnen,

Haal me uit mijn liefdescoma

We zullen vertrouwd zijn alsof we elkaar voor het eerst ontmoeten onder de maan,

Je weet dat we anders zijn, we zijn anders met jou.

Wacht, dit zijn belachelijke woorden,

Ik ga weer op pad, en je zult me ​​ontmoeten,

Je knuffelt na en alleen stilte is als een teken,

Het zal me laten weten dat alles in orde is, het zal die rotzooi verwijderen,

Dat in mijn hoofd nu en op dit uur dromen zullen verbeteren,

Het is als een tweede kans voor ons en opnieuw zijn jij en ik samen,

Het spijt me, als het niet zo was, laat ik je niet gaan,

En wat er ook gebeurt, onthoud, ik zal je altijd vergeven...