апатия - 4пыль

Бумажные герои в безалкогольные будни

Лечат себя трудом, а выходные путают именины подруг

Расплюснутых по диванам забытых клубов

В чипаут зоне где тают плавные минуты

Под утро долей мне снов я помню смутно

Ночь с воскресенья на субботу как будто

Больше нет времени быть проклятым в угоду

Эпохи фастуда религий и платного бога

Глубокий хаус в мыслях вирусы в сроках

Рубашки и джемперы в ромбы моя роба

Вдохом прячу за запах винила пороки с порога

Здесь нет пароля на входы и нет кислорода

Неделю без отдыха я мерзну под смоком

И только

Тонкая грань между джином и тоником

Не дает мне упасть в пропасть безволия…

Теряю долю и мокрое время спешно колет

Мне под лопатку прививку для боли

Под ритмы и стоны сплетаются пальцы в агонии танца

Кусаются герцы пытаясь остаться

В сознанье среди алкоголя и зноя

За стойкой шейкеры воют мешая веселье с тоскою

Дыша сквозь стены плебее робея роняют усталость в бокалы

Мои уставшие феи мнут бока им совокупляя веру и вермут

Раздели со мной время попеременно меняя пепел на влагу

Помятые мятные пластинки и отпечатки губ подруг спрятанных

За запах абсента

Иллюзию меркнут рождая мысли по 3 цента

Бреду до утра, сквозь тела и люминесцентный

Сгораю в огне усталости и яблочной эссенции

Такси тащит от сердца до центра сомненья

С теми ли я проедал юность до пятничного воскрешенья

И мы стареем у этих барных стоек

Строим планы строя из себя героев

Нас трое тех кто еще остался собою

Вера надежда и алкоголик

Papieren helden in het alcoholvrije dagelijkse leven

Ze trakteren zichzelf op werk en de weekenden verwarren de naamdagen van hun vrienden

Geplet op de banken van vergeten clubs

In de chipout-zone waar gladde minuten smelten

Deel 's ochtends mijn dromen die ik me vaag herinner

De nacht van zondag op zaterdag lijkt te zijn

Geen tijd meer om verdoemd te zijn om te behagen

Tijdperken van Fastud-religies en de betaalde God

Deep house in gedachten virussen in termen

Shirts en truien in ruiten mijn gewaad

Met een zucht verberg ik de ondeugden van de drempel achter de geur van vinyl

Er is geen wachtwoord voor de ingangen en er is geen zuurstof

Een week zonder rust, ik bevries onder de rokerige

Enkel en alleen

De fijne lijn tussen gin en tonic

Laat me niet in de afgrond vallen van gebrek aan wil...

Ik verlies mijn deel en de natte tijd prikt haastig

Ik heb een vaccin onder mijn schouderblad voor pijn

Onder de ritmes en gekreun verstrengelde vingers in de pijn van de dans

Bijtende hertz probeert te blijven

In bewustzijn tussen alcohol en hitte

Achter de bar huilen shakers, die het verlangen en plezier verstoren

Terwijl ze door de muren ademen, laten timide plebejers vermoeidheid in een bril vallen

Mijn vermoeide feeën verkreukelen hun zijkanten en verzamelen geloof en vermout

Deel tijd met mij, afwisselend as verwisselen voor vocht

Verkreukelde muntplaten en lipafdrukken van verborgen vriendinnen

Voor de geur van absint

De illusie vervaagt en geeft aanleiding tot gedachten van 3 cent

Ik dwaal tot de ochtend, door lichamen en lichtgevend

Ik brand in het vuur van vermoeidheid en appelessentie

Taxi sleept van hart naar twijfelpunt

Met die at ik mijn jeugd tot vrijdag zondag

En we worden oud aan deze barbalies

We maken plannen om helden uit onszelf te bouwen

We zijn met z'n drieën die nog steeds onszelf zijn

Geloof, hoop en een alcoholist