We Can Breathe In Space, They Just Don't Want Us To Escape - Enter Shikari

And what comes next?

A chance to save ourselves?

Imagine magma encrusted in rock,

And on the surface of this world, all eyes are on the clock

Cos all our empires, our philosophies, our practiced faiths,

Our revolutions

Our proud sciences, are but a flicker in,

One day of the lives of the stars.

We can breathe in space, they just don’t want us to escape.

We can breathe in space, they just don’t want us to escape.

And what comes next?

(The constellations yes, all 88 of them)

A chance to save ourselves?

(Like the G8; they meet to procrastinate)

Greetings.

We are an infant species,

Crawling into our own, premature decline

The north star, is chairing the meeting,

He knows we’re spoilt and he’s sniggering at our histories.

We can breathe in space, they just don’t want us to escape.

We can breathe in space, they just don’t want us to escape.

The hollow proposals mean we’ll migrate,

But they’ll bleed us dry until that 11th hour

And when dawn breaks i’ll sit

And stagnate with this metric tonne on your shoulders,

How do you cope?

We are an infant species,

Crawling, into our own, premature decline

The north star is chairing the meeting,

He knows we’re spoilt and he’s sniggering at our histories.

Lets prove the stars wrong!

We’ve got to do this!

I find it hard to believe that we are alone…

En wat komt er daarna?

Een kans om onszelf te redden?

Stel je magma voor in steen,

En aan de oppervlakte van deze wereld zijn alle ogen op de klok gericht

Want al onze rijken, onze filosofieën, onze beoefende religies,

onze revoluties

Onze trotse wetenschappen, zijn slechts een flikkering in,

Een dag uit het leven van de sterren.

We kunnen de ruimte inademen, ze willen alleen niet dat we ontsnappen.

We kunnen de ruimte inademen, ze willen alleen niet dat we ontsnappen.

En wat komt er daarna?

(De sterrenbeelden ja, alle 88)

Een kans om onszelf te redden?

(Net als de G8; ze ontmoeten elkaar om uit te stellen)

De groeten.

We zijn een babysoort,

Kruipen in onze eigen, voortijdige achteruitgang

De noordster zit de vergadering voor,

Hij weet dat we verwend zijn en hij grinnikt om onze geschiedenis.

We kunnen de ruimte inademen, ze willen alleen niet dat we ontsnappen.

We kunnen de ruimte inademen, ze willen alleen niet dat we ontsnappen.

De holle voorstellen betekenen dat we zullen migreren,

Maar ze zullen ons tot dat elfde uur leegbloeden

En als de dageraad aanbreekt, ga ik zitten

En stagneren met deze metrische ton op je schouders,

Hoe ga je ermee om?

We zijn een babysoort,

Kruipen, in onze eigen, voortijdige achteruitgang

De noordster zit de vergadering voor,

Hij weet dat we verwend zijn en hij grinnikt om onze geschiedenis.

Laten we bewijzen dat de sterren ongelijk hebben!

We moeten dit doen!

Ik vind het moeilijk te geloven dat we alleen zijn...