Ghostown - Zox

I live in this ghostown

The whispers from the walls fall like feathers to the ground

I walk upon these cemetary streets

And i don’t speak the language of the skeletons that i meet

I live in this ghostown

The acid from the architecture is burning the place down

I wander through these solitary streets

They’re empty as an afterthought in purple pools of gasoline

The river’s all in flames

I can’t go home again

This city speaks in rain

I live in this ghostown

The coffee burns like kerosene and the color of my world is brown

I look out on these melancholy streets

It’s quiet as a photograph and lonley as my vanity

The river’s all in flames

I can’t go home again

This city’s rearranged

I’m never going to leave this ghostown

Ik woon in deze spookstad

Het gefluister van de muren valt als veren op de grond

Ik loop door deze begraafplaatsstraten

En ik spreek niet de taal van de skeletten die ik ontmoet

Ik woon in deze spookstad

Het zuur van de architectuur brandt de boel af

Ik dwaal door deze eenzame straten

Ze zijn als bijzaak leeg in paarse poelen benzine

De rivier staat in brand

Ik kan niet meer naar huis

Deze stad spreekt in de regen

Ik woon in deze spookstad

De koffie brandt als kerosine en de kleur van mijn wereld is bruin

Ik kijk uit op deze melancholische straten

Het is stil als een foto en eenzaam als mijn ijdelheid

De rivier staat in brand

Ik kan niet meer naar huis

Deze stad is herschikt

Ik ga dit spookstadje nooit verlaten