Беги, кролик, беги - Zero People

Я убиваю время пространством

Я боюсь, что живу, не любя

Я считаю, боль это странствие

По закоулкам себя

Подпирая плечом свою сущность

Я все меньше верю поющим

И бьет молотом в лоб мое будущее

И слетает сердце с катушек

Я смотрю сквозь ночи,

Но не вижу свет из норы

Я не хуже, чем прочие

Если осветить внутри

Продираюсь сквозь мозг неохотно

Как сквозь осоку болотную

Еще пьяный, почти не спавший

Грязный, небритый, предавший

Я — часть пищевой цепочки

Распадающейся на строчки

Я не знаю как тут все устроено

Ваших принципов, правд и устоев

Я смотрю сквозь ночи,

Но не вижу свет из норы

Я не хуже, чем прочие

Если осветить внутри

Cуди меня строже, Боже

Лишь бы не знать, что я брошенный

Достань свой меч из ножен

И дай мне понять что я нужен

Ik dood de tijd met de ruimte

Ik ben bang dat ik leef zonder lief te hebben

Ik geloof dat pijn een reis is

Door de achterstraten van mezelf

Je essentie op je schouders nemen

Ik geloof steeds minder degenen die zingen

En raakt mijn toekomst met een hamer in het voorhoofd

En het hart vliegt van de spoelen

Ik kijk door de nachten

Maar ik zie het licht niet vanuit het gat

Ik ben niet slechter dan anderen

Als je van binnen oplicht

Met tegenzin door de hersenen rennen

Als door een moeraszegge

Nog steeds dronken, nauwelijks slapend

Vies, ongeschoren, verraden

Ik maak deel uit van de voedselketen

Opsplitsen in lijnen

Ik weet niet hoe alles hier werkt

Jouw principes, waarheden en fundamenten

Ik kijk door de nachten

Maar ik zie het licht niet vanuit het gat

Ik ben niet slechter dan anderen

Als je van binnen oplicht

Beoordeel me harder, God

Gewoon niet om te weten dat ik in de steek gelaten ben

Haal je zwaard uit de schede

En laat me begrijpen wat ik nodig heb