Self Medication - Zero Down

Sometimes I feel the weight of my self conscious caving in on me.

Asleep at the wheel, self medication gets me through those times of need.

Another life time another person myself once removed these words aren’t mine.

My emotion, stripped of ego my honesty, my peace of mind.

Do what you want, say what you will those words they don’t bother me anymore

now.

Self medication, my salvation I don’t need you anymore.

Sometimes I feel the world is out to get me, helpless and I’m paranoid.

Too blind to see the wreckage left behind me of everything that I’ve destroyed.

Sometimes I feel that I don’t have a purpose and life just seems to pass me by.

Stagnate in one place and nothing every changes I never think to question why.

Every thing I hate is everything I am another freaked out fucked up worthless

man.

You could break my legs but I’d still run I can’t deny what I have become.

I killed the pain of life mundane now everything slowly circles down the drain.

Can’t break free the feeling is way too strong I can’t deny where I belong.

Soms voel ik het gewicht van mijn zelfbewuste instorten op mij.

In slaap achter het stuur, helpt zelfmedicatie me door die tijden van nood.

Een ander leven, een andere persoon die ik ooit heb verwijderd, zijn deze woorden niet van mij.

Mijn emotie, ontdaan van ego, mijn eerlijkheid, mijn gemoedsrust.

Doe wat je wilt, zeg wat je wilt, die woorden storen me niet meer

nu.

Zelfmedicatie, mijn redding, ik heb je niet meer nodig.

Soms heb ik het gevoel dat de wereld erop uit is om mij te pakken te krijgen, hulpeloos en paranoïde.

Te blind om het wrak te zien dat achter me is gelaten van alles wat ik heb vernietigd.

Soms heb ik het gevoel dat ik geen doel heb en dat het leven aan me voorbij lijkt te gaan.

Stagneren op één plek en er verandert niets, ik vraag me nooit af waarom.

Alles waar ik een hekel aan heb, is alles wat ik ben. Weer een freaked fucked up waardeloos

Mens.

Je zou mijn benen kunnen breken, maar ik zou nog steeds rennen. Ik kan niet ontkennen wat ik ben geworden.

Ik heb de pijn van het alledaagse leven gedood, nu cirkelt alles langzaam door de afvoer.

Ik kan niet loskomen, het gevoel is veel te sterk. Ik kan niet ontkennen waar ik thuishoor.