Cais Abandonado - WADO

Deste cais abandonado

Todo mundo já partiu

Até mesmo os velhos ratos

Abandonaram o navio

E hoje pende por um fio

No vazio tão imenso

Que os tambores silenciam

No vão do tempo suspenso

Eu mantenho a língua afiada

Mastigando o vidro da ilusão despedaçada

E assim invertem-se os papéis

E assim que vão-se os dedos e ficam os anéis

Colhe o que se planta

O que se faz por merecer

Cada espinho que retira

Pra se ver outro crescer

E hoje pende por um fio

O vazio tão imenso

Que os tambores silenciam

No vão do tempo suspenso

Eu mantenho a língua afiada

Mastigando o vidro da ilusão despedaçada

E assim invertem-se os papeis

E assim que vão-se os dedos e ficam os anéis

Vanaf deze verlaten pier

iedereen is vertrokken

Zelfs de oude ratten

Ze hebben het schip verlaten

En vandaag hangt het aan een zijden draadje

In de immense leegte

Dat de drums stil zijn

In de spanwijdte van opgeschorte tijd

Ik houd mijn tong scherp

Kauwend op het glas verbrijzelde illusie

En zo zijn de rollen omgedraaid

En zo zijn de vingers weg en zijn de ringen over

Oogst wat je zaait

Waar je aan verdient

Elke doorn die je verwijdert

Om er nog eentje te zien groeien

En vandaag hangt het aan een zijden draadje

De enorme leegte

Dat de drums stil zijn

In de spanwijdte van opgeschorte tijd

Ik houd mijn tong scherp

Kauwend op het glas verbrijzelde illusie

En zo zijn de rollen omgedraaid

En zo zijn de vingers weg en zijn de ringen over