Ванечка - Volchok

Небо так грузно,

Я вижу его пузо

И могу пощекотать его

Корочкой арбуза.

Это лето закончилось ровно в июне.

Есть травка - колокольчик

И есть бабушка Дуня!

Как трудно лежать в отцовской шинели

И видеть как каждая ночь

Чуть-чуть, но длиннее

Или выйти за калитку, наступить на лягушку

И просто крикнуть другу, подняв одну руку:

"Ванечка садись,

Посидим.... "

Может быть затянем одну на двоих,

До новой метели,

Нам ждать две недели

У нас с тобой одно на двоих

деревянное солнце

Прибито к нашим спинам,

Наши юные качели

Готовы к побегу

Перенесут нас за дикое поле.

Но больше не греет деревянное солнце

"Ванечка прижмись".

«Ванечка не спи».

Наши юные качели

Перенесут нас за дикое поле.

De lucht is zo zwaar

Ik zie zijn buik

En ik kan hem kietelen

Een korst van watermeloen.

Deze zomer eindigde precies in juni.

Er is gras - bel

En daar is grootmoeder Dunya!

Hoe moeilijk is het om in de jas van je vader te liggen

En zie hoe elke nacht

Een beetje langer

Of ga de poort uit, stap op de kikker

En schreeuw gewoon naar een vriend, terwijl je één hand opsteekt:

"Vanechka ga zitten,

Laten we zitten.... "

Misschien zullen we één voor twee aanscherpen,

Tot een nieuwe sneeuwstorm

We moeten twee weken wachten

Jij en ik hebben één voor twee

houten zon

Op onze rug genageld

Onze jonge schommels

Klaar om te rennen

Ze zullen ons voorbij het wilde veld brengen.

Maar de houten zon warmt niet meer op

'Vanechka, ga lekker liggen.'

'Vanechka slaap niet.'

Onze jonge schommels

Ze zullen ons voorbij het wilde veld brengen.