Düsterpflicht - Vogelfrey

Blick in des Feindes Breigesicht halt ihm den blanken Spiegel vor

Will einseh‘n er den Irrtum nicht der Spiegel fährt von Ohr zu Ohr

Und ist er noch kein Breigesicht wird er‘s sobald die Klinge trifft

Da splittert laut die Knochenschicht schreib‘s in sein Hirn in roter Schrift

Freunde reißt die Axt empor Grimmetaten jeder schwor

Dulde feiges Zaudern nicht blickt auch der Tod euch ins Gesicht

Schlitzt die Wänste brecht‘s Genick verliert euch ganz im Kriegsgeschick

Wenn der Feind im Blut ertrinkt die Seele in den Himmel springt

Wenn mein Weg von Leichen gespickt

Hab ich genug hinfort geschickt

Der Tod ist uns‘re Düsterpflicht

Brüder fürchtet Schmerzen nicht

Bis im nächsten Sonnenschein

Vom Feinde wird nichts übrig sein

Es naht mein letzter Kampfesschrei ein Pfeil ihn aus der Kehle trieb

Ich nutz‘ den letzten Atemzug für einen letzten Schädelhieb

Nun sollt ich frei sein tanz um‘s Feuer fern von Krieges Ungeheuer

Treib auf Fluten flieg im Winde dennoch niemals Ruhe finde

Fern der Welt im Nebelstaub Kampfeslust die Sinne raubt

Kann nicht bleiben Ruf der Schlacht zurück zieht mich der Blutgier Macht

Verdammt zieh ich mit meinen Recken neuen Ruhm und Tod erwecken

Der Tod ist uns‘re Düsterpflicht

Brüder fürchtet Schmerzen nicht

Bis im nächsten Sonnenschein

Vom Feinde wird nichts übrig sein

Der Tod ist uns‘re Düsterpflicht

Brüder fürchtet Schmerzen nicht

Bis im nächsten Sonnenschein

Vom Feinde wird nichts übrig sein

Kijk in het papperige gezicht van de vijand, houd hem de lege spiegel voor

Als hij de fout niet wil zien, beweegt de spiegel van oor tot oor

En als hij nog geen brij is, zal hij het zijn zodra het mes raakt

Toen versplinterde de botlaag, schrijf het in zijn hersenen in rode letters

Vrienden trekt de bijl omhoog Grimmets die iedereen zwoer

Tolereer geen laffe aarzeling, zelfs de dood kijkt je recht in het gezicht

Snijd je buik door en breek je nek en verlies jezelf volledig in het lot van oorlog

Wanneer de vijand in bloed verdrinkt, springt de ziel naar de hemel

Wanneer mijn pad bezaaid is met lijken

Heb ik vanaf nu genoeg gestuurd

De dood is onze duistere plicht

Broeders zijn niet bang voor pijn

Tot ziens in de volgende zonneschijn

Er zal niets meer van de vijand overblijven

Mijn laatste strijdkreet nadert wanneer een pijl hem uit zijn keel drijft

Ik gebruik de laatste adem voor een laatste schedelslag

Nu zou ik vrij moeten zijn om rond het vuur te dansen, ver van de oorlogsmonsters

Afdrijven op getijden vliegen in de wind maar vinden nooit rust

Ver weg van de wereld in de mist stof de strijdlust berooft de zintuigen

Kan niet blijven Call of battle trekt terug de bloeddorstige kracht trekt mij

Verdomme, ik ga met mijn krijgers om nieuwe glorie en dood te wekken

De dood is onze duistere plicht

Broeders zijn niet bang voor pijn

Tot ziens in de volgende zonneschijn

Er zal niets meer van de vijand overblijven

De dood is onze duistere plicht

Broeders zijn niet bang voor pijn

Tot ziens in de volgende zonneschijn

Er zal niets meer van de vijand overblijven