Der Tusch! - Vogelfrey

‚Hereinspaziert in die Menagerie ihr stolzen Herr‘n ihr lebenslust‘gen Frau‘n

Mit heißer Wollust und mit kaltem Grauen die unbeseelte Kreatur zu schauen

Gebändigt durch das menschliche Genie‘

Seht die bunten Wagen fahren auf die Wiesen vor der Stadt

Mit vielen Tieren und Artisten er uns was zu bieten hat

Narren und Dompteure und ein Kerl der Feuer schlucken kann

Und ein fetter Mann mit Schnauzbart preist uns seinen Zirkus an

Große Zelte werd‘n errichtet Käfige werd‘n aufgestellt

Drin ein Mann mit kahlem Kopf ein‘ Löwen an der Leine hält

Ihn mit Peitschenhieben lehret durch ein‘ Flammenring zu springen

Und vom Lager Geige und Akkordeon frivol erklingen

Seht die Wagen seht die Tiere die Roma schlagen die Zelte auf

Seiltänzer und Fakire Leute kommt zuhauf

Am Rand ein dunkelblaues Zelt das unheimlich und düster wirkt

‚Der große Papin‘ - dort die Aufschrift auf dem gold‘nen Schild verziert

Ich trete ein die Bühne leer doch plötzlich Knall und weißer Rauch

Und in den Schwaden aus dem Nichts ein schwarz gewandet Mann auftaucht

‘Ne Freiwillige im Publikum sich für ihn in ‘ne Kiste legt

Man sagt uns ohne ihr zu schaden man sie vor uns in zwei Teile sägt

Der Säbel fällt die Frau schreit auf sie mit dem letzten Atem rang

Papins Augen weiten sich das Kunststück ist wohl schiefgegang‘

Seht die Lichter seht die Farben zu kommen ich mich recht entschied

Seht die Spielleut auf den Wagen, lauschet ihrem Lied

Ein Käfig voll mit Stroh und einer Menschentraube dicht umdrängt

Drin ein hässlich Kind von Spott und Hass des Pöbels stark bedrängt

‚Wie widerlich wie halbverwest‘ - ein Mann ihn mit ‘nem Stein bewirft

Der diesen fängt und wirft zurück ihn tödlich an der Schläfe trifft

Seht die Roma stark und fleißig die Wiese schon bald leer und kahl

Ich komme wieder ja das weiß ich — bis zum nächsten Mal

'Loop de menagerie binnen, jullie trotse heren, jullie levendige vrouwen

Kijken naar het levenloze wezen met hete lust en koude horror

Getemd door menselijk genie'

Kijk naar de kleurrijke wagens die op de weilanden voor de stad rijden

Met veel dieren en artiesten heeft hij ons iets te bieden

Dwazen en temmers en een man die vuur kan eten

En een dikke man met een snor adverteert ons zijn circus

Grote tenten worden opgezet, kooien worden opgezet

Binnen houdt een man met een kaal hoofd een leeuw aan de lijn

Leer hem met zweepslagen door een ring van vlammen springen

En de viool en accordeon klinken frivool uit het kamp

Kijk naar de wagens, kijk naar de dieren, de Roma zetten hun tenten op

Koorddansers en fakirs-menigten

Aan de rand een donkerblauwe tent die er griezelig en somber uitziet

'De grote Papin' - daar de inscriptie op het gouden schild versierd

Ik kom leeg het podium op maar ineens is er een knal en witte rook

En in de wolken, uit het niets, verschijnt een in het zwart geklede man

Een vrijwilliger in het publiek zet zichzelf in een hokje voor hem

Er wordt ons verteld dat ze, zonder haar pijn te doen, voor ons in twee delen wordt gezaagd

De sabel valt, de vrouw schreeuwt bij haar laatste adem

Papin's ogen worden groot, de truc moet fout zijn gegaan'

Zie de lichten, zie de kleuren die ik goed heb gekozen

Zie de minstrelen op de wagens, luister naar hun lied

Een kooi vol stro en een menigte mensen eromheen

Binnen, een lelijk kind, lastiggevallen door de spot en haat van de maffia

'Hoe walgelijk hoe half vergaan' - een man gooit een steen naar hem

Hij vangt het en gooit het terug, hem dodelijk rakend op de slaap

Zie de Roma sterk en hardwerkend, de weide al snel leeg en kaal

Ik kom terug ja, dat weet ik — tot de volgende keer