Belsazar - Vogelfrey

Die Mitternacht zog näher schon

In stiller Ruh' lag Babylon

Nur oben in des Königs Schloss

Da flackert’s da lärmt des Königs Tross

Dort oben in dem Königssaal

Belsazar hielt sein Königsmahl

Die Knechte saßen in schimmernden Reihen

Und leerten die Becher mit funkelndem Wein

Es klirrten die Becher es jauchzten die Knecht'

So klang es dem störrigen Könige recht

Des Königs Wangen leuchten Glut

Im Wein erwuchs ihm kecker Mut

Und blindlings reißt der Mut ihn fort

Und er lästert die Gottheit mit sündigem Wort

Brüstet sich frech und lästert wild

Die Knechtenschar ihm Beifall brüllt

Der König rief mit stolzem Blick

Der Diener eilt und kehrt zurück

Er trug viel gülden Gerät auf dem Haupt

Das war aus dem Tempel Jehovas geraubt

Der König ergriff mit frevler Hand

Einen heiligen Becher gefüllt bis am Rand

Er leert ihn hastig bis auf den Grund

Und rufet laut mit schäumendem Mund

Jehova dir künd' ich auf ewig Hohn

Ich bin der König von Babylon

Doch kaum das grause Wort verklang

Dem König ward’s heimlich im Busen bang

Das gellende Lachen verstummte zumal

Es wurde leichenstill im Saal

Und sieh und sieh an weißer Wand

Da kam’s hervor wie Menschenhand

Und schrieb und schrieb an weißer Wand

Buchstaben von Feuer und schrieb und schwand

Und sieh und sieh an weißer Wand

Da kam’s hervor wie Menschenhand

Und schrieb und schrieb an weißer Wand

Buchstaben von Feuer und schrieb und schwand

Der König stieren Blick’s da saß

Mit schlotternden Knie’n und totenblass

Die Kneschtenschar saß kalt durchgraut

Und saß gar still gab keinen Laut

Die Magier kamen doch keiner verstand

Zu deuten die Flammenschrift an der Wand

Belsazar ward aber in selbiger Nacht

Von seinen Knechten umgebracht

Middernacht kwam dichterbij

Babylon lag in stille rust

Alleen in het kasteel van de koning

Daar flikkert het, daar het lawaai van de entourage van de koning

Daarboven in de koningszaal

Belsazar hield zijn koninklijk avondmaal

De bedienden zaten in glanzende rijen

En dronk de kopjes mousserende wijn leeg

De kopjes rammelden, de bedienden verheugden zich

Dus het klonk goed voor de koppige koning

De wangen van de koning gloeien van sintels

In de wijn groeide hij stoutmoedige moed

En blinde moed voert hem weg

En hij lastert de godheid met zondig woord

Beroemt zich stoutmoedig en lastert wild

De menigte bedienden brult hem toe

De koning riep met een trotse blik

De dienaar haast zich en keert terug

Hij droeg veel gouden gebruiksvoorwerpen op zijn hoofd

Dat was gestolen uit de tempel van Jehovah

De koning greep met een boze hand

Een heilige beker tot de rand gevuld

Hij leegt hem haastig tot op de bodem

En schreeuwt luid met schuimende mond

Jehovah, ik verkondig u voor altijd minachting

Ik ben de koning van Babylon

Maar het vreselijke woord was nauwelijks weggestorven

De koning was in het geheim bezorgd in zijn boezem

Het doordringende gelach viel stil

Het werd doodstil in de zaal

En kijk en kijk naar de witte muur

Toen kwam het eruit als een menselijke hand

En schreef en schreef op een witte muur

Letters van vuur en geschreven en vervaagd

En kijk en kijk naar de witte muur

Toen kwam het eruit als een menselijke hand

En schreef en schreef op een witte muur

Letters van vuur en geschreven en vervaagd

De koning zat te staren

Met trillende knieën en dodelijk bleek

De menigte knechten zat koud en grijs

En zat heel stil, maakte geen geluid

De tovenaars kwamen maar niemand begreep

Interpreteer het vlammende schrift op de muur

Maar Belsazar werd diezelfde nacht geboren

Gedood door zijn dienaren