Promesse à Enora - Vii

Enora rappelle-toi, le temps n’efface que les détails

Tends le doigt vers le ciel tu pourras toucher les étoiles

Dis-toi seulement, Gwen est là dans nos mémoires

Déleste-toi un peu du poids du désespoir

Enora, dans tes yeux je l’ai vu briller

Un vingt-six février tout s'écroule autour de toi

On rebâtira demain dans le silence et le secret

Un grand frère c’est sacré entre l’absence et le regret

Ces mots du bout des lèvres lentement je les murmure

M’arme de vos blessures, un ange est tombé de là-haut

Je trébuche et me questionne, sur un spectre si pesant

Dans ce funérarium on était quasiment deux cents

Ce sentiment de vide, Gwenvaël avait 16 ans

Gamin difficile à cerner mais tellement intelligent

Un peu distant, il se foutait parfois de tout

Mais frissonnait en écoutant le chant des chœurs de l’armée rouge

Ne repars pas à zéro, on vit avec le manque

Un stylo et du piano sans que les souvenirs te hantent

Étrange, de ses deux mains la vie t'étrangle

De l’encre, pour se donner rendez-vous demain

Enora rappelle-toi, le temps n’efface que les détails

Tends le doigt vers le ciel tu pourras toucher les étoiles

Dis-toi seulement, Gwen est là dans nos mémoires

Déleste-toi un peu du poids du désespoir

Enora, dans tes yeux je l’ai vu briller

Un vingt-six février tout s'écroule autour de toi

On rebâtira demain dans le silence et le secret

Un frangin c’est sacré entre l’absence et le regret

L’oraison nous empoisonne, on attend la floraison

On murmure à l’au-delà les yeux perdus vers l’horizon

Mais avant le naufrage la vie n'était pas si moche

Voyager à travers les pages de Lovecraft ou Asimov

Écouter du Cannibal Corpse, brutal anthropophage

Pouvoir étudier le russe et déchiffrer mes tatouages

Inutile de vriller mais dur de rester positif

Attentif, c'était Gwen qui chantonnait Printemps tardif

Quand le soleil se couche notre peine est souveraine

Son pote c'était Pierre aussi loin que je m’en souvienne

Comme de la porcelaine, les sentiments se brisent

La mort te fait la bise sur la neuvième de Beethoven

Enora rappelle toi, le temps n’efface que les détails

Tends-le doigt vers le ciel tu pourras toucher les étoiles

Dis-toi seulement Gwen est là dans nos mémoires

Déleste-toi un peu du poids du désespoir

Enora, dans tes yeux je l’ai vu briller

Un vingt-six février tout s'écroule autour de toi

On rebâtira demain dans le silence et le secret

Un frère c’est sacré entre l’absence et le regret

Le regard dans le vague et le vague à l'âme en vogue

Les idées glauques nous encerclent comme une bague

Tout déborde à l’intérieur dans un tsunami de spleen

Je n’ai que de l’encre de Chine pour apaiser votre terreur

Cette ficelle et ce pont, ces liens qui se défont

Un enfant qu’on incinère c’est un monde qui s’effondre

Moi j’arrive à Paname pour un hommage à Clément

Enora se présente, m’expliquant simplement

Qu’elle a besoin d’un autographe à déposer sur le marbre

Je me souviens de Gwen en fond d'écran de son portable

Fidèle à ma parole, à ce serment solennel

Une promesse en poème à la mémoire de Gwenvaël

Enora onthoud, de tijd wist alleen de details uit

Wijs met je vinger naar de lucht, je kunt de sterren aanraken

Zeg gewoon tegen jezelf, Gwen is er in onze herinneringen

Laat wat wanhoop los

Enora, in jouw ogen zag ik het schijnen

Op zesentwintig februari stort alles om je heen in elkaar

We zullen morgen in stilte en in het geheim herbouwen

Een grote broer is heilig tussen afwezigheid en spijt

Deze lipwoorden fluister ik langzaam

Bewapen me met je wonden, er viel een engel van bovenaf

Ik struikel en vraag me af, op een spectrum dat zo zwaar is

In dit uitvaartcentrum waren we met bijna tweehonderd

Dit gevoel van leegte, Gwenvaël was 16

Kind moeilijk vast te pinnen, maar zo slim

Een beetje afstandelijk, het kon hem soms niets schelen

Maar rilde bij het luisteren naar het gezang van de koren van het Rode Leger

Begin niet vanaf nul, we leven met gebrek

Een pen en een piano zonder dat de herinneringen je achtervolgen

Vreemd, met beide handen wurgt het leven je

Inkt, om morgen te ontmoeten

Enora onthoud, de tijd wist alleen de details uit

Wijs met je vinger naar de lucht, je kunt de sterren aanraken

Zeg gewoon tegen jezelf, Gwen is er in onze herinneringen

Laat wat wanhoop los

Enora, in jouw ogen zag ik het schijnen

Op zesentwintig februari stort alles om je heen in elkaar

We zullen morgen in stilte en in het geheim herbouwen

Een broer is heilig tussen afwezigheid en spijt

Gebed vergiftigt ons, we wachten op bloei

We fluisteren naar het hiernamaals met onze ogen verloren aan de horizon

Maar voor het zinken was het leven niet zo slecht

Reizen door de pagina's van Lovecraft of Asimov

Luister naar Cannibal Corpse, Brutal Cannibal

Om Russisch te leren en mijn tatoeages te ontcijferen

Het is niet nodig om te draaien, maar het is moeilijk om positief te blijven

Opgelet, het was Gwen die laat in de lente neuriede

Als de zon ondergaat, is ons verdriet soeverein

Zijn vriend was Pierre voor zover ik me kan herinneren

Net als porselein versplinteren gevoelens

De dood kust je op de negende van Beethoven

Enora onthoud, de tijd wist alleen de details uit

Richt het naar de lucht, je kunt de sterren aanraken

Zeg gewoon tegen jezelf dat Gwen er is in onze herinneringen

Laat wat wanhoop los

Enora, in jouw ogen zag ik het schijnen

Op zesentwintig februari stort alles om je heen in elkaar

We zullen morgen in stilte en in het geheim herbouwen

Een broer is heilig tussen afwezigheid en spijt

De vage look en de vage ziel in de mode

Griezelige ideeën omringen ons als een ring

Alles stroomt van binnen in een tsunami van milt

Ik heb alleen Oost-Indische inkt om je angst te sussen

Dit touwtje en deze brug, deze ontrafelende banden

Een kind dat gecremeerd wordt, is een wereld die instort

Ik, ik kom naar Panama voor een eerbetoon aan Clément

Enora stelt zichzelf voor, gewoon uitleggend

Dat ze een handtekening nodig heeft om op de grond te liggen

Ik herinner me Gwen als haar mobiele telefoonbehang

Trouw aan mijn woord, aan deze plechtige eed

Een belofte in gedicht ter nagedachtenis aan Gwenvaël