Tracing the untraceable - Vassline

Since the beginning of the time,

I have walked through the white darkness.

I am the law, this must be perfectly clear.

Cause I was brought to this world, during the times of sympathy.

I was there, in every rise and fall which everyone remembers and praises.

I was there.

Repeated memories of mankind, during the unmeasurable time.

Those dark and shallow thoughts and enumerating weak desire.

Your languages from a different era.

Your stories of the different truth.

Not being overpowered, or not exploiting the reality.

I am filling the space of the life with one single breath.

I was there, in every rise and fall which everyone remembers and praises.

I, the eternal surveillant, speak with silence and display with nothingness.

I, the eternal surveillant.

Times.

It disappear in vain and then it leaves an epic in memories.

In time, we are the same.

In time, we dream the undreamable.

In time, we hope and desire the never ever ending prosperity.

Times.

Today we equally walk toward the end of destiny.

Times.

Infinite flow of time is the reason why we should treasure today.

We are.

Yes, we are tracing the untraceable.

Sinds het begin van de tijd,

Ik ben door de witte duisternis gelopen.

Ik ben de wet, dit moet volkomen duidelijk zijn.

Omdat ik naar deze wereld ben gebracht in tijden van sympathie.

Ik was erbij, bij elke opkomst en ondergang die iedereen zich herinnert en prijst.

Ik was daar.

Herhaalde herinneringen aan de mensheid, gedurende de onmetelijke tijd.

Die donkere en oppervlakkige gedachten en het opsommen van zwak verlangen.

Uw talen uit een ander tijdperk.

Jouw verhalen over de andere waarheid.

Niet overmeesterd worden of de realiteit niet uitbuiten.

Ik vul de ruimte van het leven met één enkele ademhaling.

Ik was erbij, bij elke opkomst en ondergang die iedereen zich herinnert en prijst.

Ik, de eeuwige surveillant, spreek met stilte en toon met niets.

Ik, de eeuwige surveillant.

Keer.

Het verdwijnt tevergeefs en laat een epos achter in het geheugen.

In de tijd zijn we hetzelfde.

Na verloop van tijd dromen we het onvoorstelbare.

Na verloop van tijd hopen en verlangen we naar de nooit eindigende welvaart.

Keer.

Vandaag lopen we ook naar het einde van het lot.

Keer.

Oneindige stroom van tijd is de reden waarom we vandaag zouden moeten koesteren.

Wij zijn.

Ja, we traceren het onvindbare.