Lysabild - Valravn

I træets øverste grene sad en pige så alene

Et ansigt sig spejlede i tællelampens skær

Borte var alle hun havde haft så kær

Og dødens vind den strejfede hendes kind

Alene de andre er døde

Alene alle er døde

Alene resten er døde

Lys mit lys

3 mile derfra sad i sorg en ungersevend

Hand troede ej mere skulle få en ven

Modløs han stirrede mod aftenhimlen grå

I det fjerne et glimt ud i mørket han så

Han leb over stok han løb over sten

Gennem moser og krat og forrev sine ben

Men ensom at være det ville han ej

Og ran så af sted på den lange mørke vej

Han løb over mark og han løb gennem skov

Alt imens pigen sad i træet og sov

Han løb gennem hegn og løb gennem krat

Han stred sig igennem den mørkeste nat

Alene de andre er døde

Alene alle er døde

Alene resten er døde

Lys mit lys

In de bovenste takken van de boom zat een meisje zo alleen

Een gezicht weerspiegeld in de gloed van de tellamp

Weg was alles wat ze zo dierbaar had gehad

En de wind des doods dwaalde langs haar wang

Alleen de anderen zijn dood

Helemaal alleen zijn dood

De rest alleen is dood

Steek mijn licht aan

3 mijl verderop zat in de rouw om een ​​jonge man

Hand dacht niet langer dat hij een vriend zou hebben

Ontmoedigd staarde hij naar de grijze avondlucht

In de verte een glimp in de duisternis die hij zag

Hij lip over stok, hij rende over rotsen

Door moerassen en struiken en scheurde zijn benen

Maar hij zou niet eenzaam zijn

En rende toen weg op de lange donkere weg

Hij rende door velden en hij rende door bossen

Al die tijd zat het meisje in de boom en sliep

Hij rende door hekken en rende door struiken

Hij worstelde zich door de donkerste nacht

Alleen de anderen zijn dood

Helemaal alleen zijn dood

De rest alleen is dood

Steek mijn licht aan