Los Suicidas - Valira

Rotos de tanto arrastrarnos en este edén

Y de escaparnos de tu jauría

Apuntas tan directo a la sien

Muertos en vida con tanta sangre en la piel

Escribiremos tu biografía

Piensas que estamos a tu merced

Suerte que tu cantinela no va a volver

Cuando tu voz suene tan ahogada

Bajo la luz del amanecer

Tuya es la culpa de tanta falta de fe

Y que olvidemos que la valentía

Pudo en su día hacernos vencer

Como la peste vuelves, propagarás ideas de odio y muerte

Para quebrar la división, y que en tu contra no haya voz de nadie

Y consigamos que tu suerte amaine

Hemos formado una armadura, por la censura

Que da tu arma blanca, que cicatrices dejas tantas

Y el ver nuestra sangre nos enciende el alma

Ya no sé si levantar, no sé si duele la herida

Quiero respirar, sentir la voz prohibida

No sé si podré saltar, hay una larga caída

Pero no quiero aterrizar, bailemos los suicidas

Suena tan fácil rendirse y envejecer

Con tu gobierno de la mentira

Besando el lodo que hay en tus pies

Has condenado al talento desde ese atril

Tus abogados de la doctrina

Tornan las leyes contra el civil

Piensa que sigues en busca como un traidor

Y aplicaremos tu medicina

Haremos tuyo nuestro temblor

Tanto caernos y tan poco que perder

Con la esperanza tan dolorida

Somos suicidas puestos en pie

Como la peste vuelves, propagarás ideas de odio y muerte

Para quebrar la división, y que en tu contra no haya voz de nadie

Y consigamos que tu suerte amaine

Hemos formado una armadura, por la censura

Que da tu arma blanca, que cicatrices dejas tantas

Y el ver nuestra sangre nos enciende el alma

Ya no sé si levantar, no sé si duele la herida

Quiero respirar, sentir la voz prohibida

No sé si podré saltar, hay una larga caída

Pero no quiero aterrizar, bailemos los suicidas

Gebroken van het meeslepen in dit Eden

En om uit je roedel te ontsnappen

Je mikt zo recht op de tempel

Levende doden met zoveel bloed op hun huid

We zullen je biografie schrijven

Je denkt dat we aan jouw genade zijn overgeleverd

Gelukkig dat je cantinela niet terugkomt

Als je stem zo gedempt klinkt

onder het ochtendgloren

De jouwe is de schuld van zoveel gebrek aan geloof

En dat we vergeten dat de moed

Hij kon ons in zijn tijd laten winnen

Net als de plaag die je terugkeert, verspreid je ideeën over haat en dood

Om de verdeeldheid te doorbreken, en dat tegen jou is er geen stem van wie dan ook

En laten we je geluk laten afnemen

We hebben een pantser gevormd, door censuur

Wat geeft je mes, wat voor littekens laat je zo veel achter

En het zien van ons bloed ontsteekt onze ziel

Ik weet niet of ik nog moet tillen, ik weet niet of de wond pijn doet

Ik wil ademen, de verboden stem voelen

Ik weet niet of ik zal kunnen springen, er is een lange val

Maar ik wil niet landen, laten we de zelfmoorden dansen

Het klinkt zo gemakkelijk om op te geven en oud te worden

Met uw regering van leugens

De modder op je voeten kussen

Je hebt het talent van die lessenaar veroordeeld

Uw advocaten van de doctrine

De wetten tegen de terugkeer van burgers

Denk dat je er nog steeds uitziet als een verrader

En wij brengen uw medicijnen aan

We zullen onze beving de jouwe maken

Zoveel te vallen en zo weinig te verliezen

Met hoop zo pijnlijk

We zijn zelfmoorden op onze voeten

Net als de plaag die je terugkeert, verspreid je ideeën over haat en dood

Om de verdeeldheid te doorbreken, en dat tegen jou is er geen stem van wie dan ook

En laten we je geluk laten afnemen

We hebben een pantser gevormd, door censuur

Wat geeft je mes, wat voor littekens laat je zo veel achter

En het zien van ons bloed ontsteekt onze ziel

Ik weet niet of ik nog moet tillen, ik weet niet of de wond pijn doet

Ik wil ademen, de verboden stem voelen

Ik weet niet of ik zal kunnen springen, er is een lange val

Maar ik wil niet landen, laten we de zelfmoorden dansen