Evigt unga - Uno Svenningsson

En bruten vinge flg till slut

Ett hjrta blev helt igen

Ja, en bruten vinge flg till slut

Som den aldrig trott den skulle svva igen

Glmda drmmar fick snart liv

Som den torra tysta jorden efter regn

Jag fick sga ett farvl

Till dom mrka moln som svvat ver oss

Evigt unga var du och jag

Nr vi gick lngs tidlsa strnder

Under mnens bleka sken

I nattens svalkande vindar, du och jag

Och dr framfr mig igen

Leende till syrsornas sng

En flicka vars gons ljus

Avsljande hela hennes sjl

Kvllen den var ung

Och jag bar en stolthet

Jag aldrig tidigare hade knt

Det jag sg det var s rent

Och bara vran hemlighet

Evigt unga var du och jag

Nr vi gick lngs tidlsa strnder

Under mnens bleka sken

I nattens svalkande vindar, du och jag

All sknhet hade samlats

Nr jag bjd upp dig till en frsta dans

Himmel och hav mttes i en evig kyss

En stund av lycka som aldrig dr Nr jag trodde att allt var slut

D frstod jag vad det handlade om Och vra annars tomma rum

Fylldes av visshet

Och att inte knna slutet gr mig yr Evigt unga var du och jag

Nr vi gick lngs tidlsa strnder

Under mnens bleka sken

Lngs havets skimrande strnder

Evigt unga var du och jag

Nr vi gick lngs Zakynthos strnder

Under stjrnans klara sken

Dr allt man nskar hnder…

Och dom drrar som jag stngt

Ska jag aldrig ppna igen

Uiteindelijk volgde een gebroken vleugel

Een hart werd weer heel

Ja, uiteindelijk volgt een gebroken vleugel

Alsof het nooit had gedacht dat het weer zou drijven

Vergeten dromen kwamen al snel tot leven

Zoals de droge, stille grond na regen

Ik moest afscheid nemen

Naar de donkere wolken die boven ons zweefden

Jij en ik waren voor altijd jong

Toen we langs oude stranden liepen

Onder het bleke licht van de maan

In de verkoelende wind van de nacht, jij en ik.

En daar weer voor me

Glimlach naar het lied van de krekels

Een meisje wiens gons licht is

Haar hele ziel onthullend

De nacht dat het jong was

En ik droeg een trots

Ik had nog nooit geknoopt

Wat ik zei was zo schoon

En gewoon ons geheim

Jij en ik waren voor altijd jong

Toen we langs oude stranden liepen

Onder het bleke licht van de maan

In de verkoelende wind van de nacht, jij en ik.

Alle schoonheid was verzameld

Als ik je uitnodig voor een eerste dans

Lucht en zee ontmoetten elkaar in een eeuwige kus

Een moment van geluk dat nooit Dr. Nr. Ik dacht dat het allemaal voorbij was

Toen begreep ik waar het over ging En onze verder lege kamers

Gevuld met zekerheid

En het einde niet kennen maakt me duizelig Voor altijd jong waren jij en ik

Toen we langs oude stranden liepen

Onder het bleke licht van de maan

Langs de glinsterende kusten van de zee

Jij en ik waren voor altijd jong

Terwijl we langs de oevers van Zakynthos liepen

Onder het heldere licht van de ster

Waar alles wat je wilt handen...

En ze tekenen terwijl ik sloot

Ik ga nooit meer open