Voluntary Confinement - Twitching Tongues

No greeting and you’re shouting the roof down

Same debacle that I saw last week

September, October, November rain

Either way, I get no time on my own

Could’ve sworn that we had this conversation yesterday

Throwing insults like stones, and your aim is true

Let me be.

To be alone is my chosen alignment

Can’t you see?

This is a voluntary confinement

Set me free

Empty rooms, white walls, nobody but me

At this rate, I’ll never get that wish

Didn’t occur to you that I might just like some fucking peace and quiet

Let me be.

To be alone is my chosen alignment

Can’t you see?

This is a voluntary confinement

Set me free

Total anguish, constant pain, you leave a taste of disdain

Thorough loathing, unrivaled hate, emphysematous race

I’ll pray tonight, and every night just to find some release

Don’t need «somebody», and I don’t need you to set me free

Help me, before I help myself

Geen groet en je schreeuwt het dak naar beneden

Hetzelfde debacle dat ik vorige week zag

september, oktober, november regen

Hoe dan ook, ik heb geen tijd voor mezelf

Had kunnen zweren dat we dit gesprek gisteren hadden

Beledigingen gooien als stenen, en je doel is waar

Laat me zijn.

Alleen zijn is mijn gekozen uitlijning

Kun je het niet zien?

Dit is een vrijwillige opsluiting

Bevrijd me

Lege kamers, witte muren, niemand behalve ik

In dit tempo krijg ik die wens nooit

Het kwam niet bij je op dat ik misschien wel wat verdomde rust en stilte zou willen

Laat me zijn.

Alleen zijn is mijn gekozen uitlijning

Kun je het niet zien?

Dit is een vrijwillige opsluiting

Bevrijd me

Totale angst, constante pijn, je laat een smaak van minachting achter

Grondige afkeer, ongeëvenaarde haat, emfyseem ras

Ik zal vanavond bidden, en elke avond om wat verlossing te vinden

Heb geen «iemand» nodig, en ik heb jou niet nodig om me te bevrijden

Help me, voordat ik mezelf help