Epilogue - Twilight Force

Wake up!

Wake up!

Time is of the essence!

I must entrust you with what little I know before,

before I must depart.

There may be a time where our paths cross again,

but for now, you must only listen and heed

There is… still hope.

There are a few that remain.

A few who can still bring

order to the chaos, light to dark, turn despair into glory

The elder wizards once knew of the prophecies.

The are inscribed in riddles and

serpent tongue, in the ancient forgotten tomes in the deepest of the arcane

libraries of Winterreach.

I have seen them with my own eyes!

I tried to decipher the ancient conundrums and incantations, I tried so hard!

But for every secret that was unravelled before my eyes, two more stood at my

doorstep

For what seemed like aeons I worked relentlessly.

I was at the brink of madness

many a time, and almost succumbed to the arcane forces unleashed.

One day, I finally found myself on the verge of unfolding monumental mysteries,

when, when they…

And now, the have abolished me!

The Arcane Tribunal deemed my studies…

wretched and vile!

Curse them!

Let the wrath of the Netherrealm be upon their

creaking bones!

I have not devoted my life to mundane sorcery to please cowards

and weaklings!

We must proceed with what has begun.

The wheels of fate are already spinning

and we cannot bide any longer.

We are on our own, and splendour shall follow in

our wake

So now, hearken.

Ever since the order of the Seven Flames perished,

and the Dragon Fathers forgathered in the Gharad Mountains;

they are,

albeit mighty beyond mortal comprehension, the only thing that now stands in

the way of the brooding calamity in Khrond, and the only solace to the people

of the Twilight Kingdoms.

A bleak comfort indeed

The life force in the Glades of Lithôe are already dwindling and the octarine

luster in the Forest of Destiny is waning.

I have beheld it, and I have felt it.

It will soon be upon us

The prophecies however, spoke of the crystal bearers.

Chosen heroes of

starlight born for the glory of the kingdoms.

The guardians of man,

elf and dwarf and the protectors of the realms

They shall rise when time are dire, and come bearing arcane light and the wrath

of dragons.

One hero shall arise from every kingdom, and with him,

a celestial crystal echoing his name.

They are the Twilight Force

They remain nameless throughout the grimoires and tomes, and none speak of

their whereabouts or origin.

I have searched far and wide, over mountains and

seas, through the voids of Magicka and the voices of time, and finally,

I now know.

I have seen their visions, and I have felt their presence

One is a wood elf.

A swift and cunning woodland ranger with his heart in the

trees and his spirit on the seas.

Another is the one rightful heir to the

Emerald Throne.

A gallant and mighty warrior on his path to his destiny.

A boy at mind, and a true king at heart.

The third is a venerable forest

whisperer, a mystic herbalist whit the gift of beast speech.

The fourth is a

half-elf of clandestine nature.

With an obsidian will and a silent mind,

he is the shadow death.

The fifth is an enigma indeed.

I had trouble

discerning his life force through my visions.

And I was transfixed by the power

of his spirit.

I felt surges of malicious contempt, as well as waves of cosmic

insight and primordial wisdom.

A truly intriguing being of eldritch descent

And, my friend… I, unbeknownst to me until the last full moon,

is the last crystal bearer.

That is why I now, in the eleventh hour,

come to you.

I must seek out the bearers, and the crystals must be unearthed.

And you, must in return to fulfill your oaths

The Knights of Twilight’s Might must gather and rise

Word wakker!

Word wakker!

Tijd is van essentieel belang!

Ik moet je het weinige dat ik eerder weet toevertrouwen,

voordat ik moet vertrekken.

Er kan een tijd zijn dat onze paden elkaar weer kruisen,

maar voor nu moet je alleen luisteren en luisteren

Er is nog steeds hoop.

Er zijn er nog een paar.

Een paar die nog kunnen brengen

orde in de chaos, licht in donker, verander wanhoop in glorie

De oudere tovenaars wisten ooit van de profetieën.

De zijn ingeschreven in raadsels en

slangentong, in de oude vergeten boekdelen in het diepste van het geheimzinnige

bibliotheken van Winterreach.

Ik heb ze met mijn eigen ogen gezien!

Ik heb geprobeerd de oude raadsels en bezweringen te ontcijferen, ik heb zo hard mijn best gedaan!

Maar voor elk geheim dat voor mijn ogen werd ontrafeld, stonden er nog twee bij mijn...

drempel

Voor wat leek op eonen werkte ik meedogenloos.

Ik stond op het punt van waanzin

vele malen, en bijna bezweken aan de ontketende geheimzinnige krachten.

Op een dag stond ik eindelijk op het punt om monumentale mysteries te ontvouwen,

wanneer, wanneer zij...

En nu hebben ze mij afgeschaft!

Het Arcane Tribunaal oordeelde dat mijn studie...

ellendig en gemeen!

Vervloek ze!

Laat de toorn van de Netherrealm op hun zijn

krakende botten!

Ik heb mijn leven niet gewijd aan alledaagse tovenarij om lafaards te plezieren

en zwakkelingen!

We moeten doorgaan met wat is begonnen.

De wielen van het lot draaien al

en we kunnen niet langer wachten.

We staan ​​er alleen voor en pracht zal volgen

onze kielzog

Dus luister nu.

Sinds de orde van de Zeven Vlammen is omgekomen,

en de Drakenvaders verzamelden zich in het Gharad-gebergte;

zij zijn,

zij het machtig voorbij het bevattingsvermogen van de sterveling, het enige dat nu in staat is

de weg van de broeierige ramp in Khrond, en de enige troost voor de mensen

van de Twilight Kingdoms.

Een sombere troost inderdaad

De levenskracht in de Glades of Lithôe neemt al af en de octarine

glans in het Forest of Destiny neemt af.

Ik heb het gezien en ik heb het gevoeld.

Het is binnenkort aan de beurt

De profetieën spraken echter over de kristaldragers.

Gekozen helden van

sterrenlicht geboren voor de glorie van de koninkrijken.

De bewakers van de mens,

elf en dwerg en de beschermers van de rijken

Ze zullen opstaan ​​als de tijd nijpend is, en komen met geheimzinnig licht en de toorn

van draken.

Uit elk koninkrijk zal één held opstaan, en met hem,

een hemelkristal dat zijn naam weergalmt.

Zij zijn de Twilight Force

Ze blijven naamloos in de grimoires en boekdelen, en niemand spreekt van

hun verblijfplaats of herkomst.

Ik heb heinde en verre gezocht, over bergen en

zeeën, door de leegten van Magicka en de stemmen van de tijd, en ten slotte,

Ik weet het nu.

Ik heb hun visioenen gezien en ik heb hun aanwezigheid gevoeld

Een daarvan is een houten elf.

Een snelle en sluwe boswachter met zijn hart in de

bomen en zijn geest op de zeeën.

Een ander is de rechtmatige erfgenaam van de

Smaragdgroene troon.

Een dappere en machtige krijger op zijn pad naar zijn bestemming.

Een jongen in gedachten en een echte koning in hart en nieren.

De derde is een eerbiedwaardig bos

fluisteraar, een mystieke kruidkundige met de gave van beest-spraak.

De vierde is een

halfelf van de clandestiene natuur.

Met een obsidiaan wil en een stille geest,

hij is de schaduwdood.

De vijfde is inderdaad een raadsel.

Ik had problemen

zijn levenskracht onderscheiden door mijn visioenen.

En ik was gefixeerd door de kracht

van zijn geest.

Ik voelde golven van kwaadaardige minachting, evenals golven van kosmische

inzicht en oerwijsheid.

Een echt intrigerend wezen van eldritch afkomst

En, mijn vriend... ik, buiten het medeweten van mij tot de laatste volle maan,

is de laatste kristaldrager.

Dat is waarom ik nu, in het elfde uur,

Kom naar jou.

Ik moet de dragers zoeken en de kristallen moeten worden opgegraven.

En jij moet in ruil daarvoor je eed nakomen

De Knights of Twilight's Might moeten zich verzamelen en opstaan